Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

Gözyaşların damladıkça sevda toprağıma düne karışır kokunun fidesi. Sensizlik büyür her yanı çöllerle kaplı vahamızda.
Oysa, sevdanın bayrağı,henüz bulaşamadığımız,bakışamadığımız,ele ele tutuşamadığımız sevgiyle büyüyen Everestlerimizde.Düşlerini doğrulanmamış gidişlerde kaybeden, özünü acılarla sulayan, andıçları gönlünde taşıyan yürek sevilerinin zulasında aklanan aşkımızın aynasında taranmak yaşanmaya aranmaktır gözyaşı güzelim.
Çürümüş bir hayalin güneş yanığı yerinden yar olma pusulamı aldım,adım hep senle anılır gibi yaşanmayla dengelişiyoruz.
Zamanın ışıklarını göstermediği yapma ışıltıların aşk kervanında hancıyım yabancı sevdalara. Atıma binip sımsıkı sarılan bir Leyla’yı koşturuyorum yabansı ve bitimsi sevdalara.
Her sözün doğrusundan, aşk doğumdan güneşlenen ifadi gidişlerin yolunda ekilmiş bir tarla gibiyim. Başaklarım altın esintili,sen belki geçersin sallanışın dalgalandır başak halimi hilal kaşlım.Ve nadaslarıma atılan bir öykücüğü okur gelirim sana:
“ Gençliğinin baharında,aşkın harındayken annenden izinsiz sokağa çıkmışsın.Şiddetli bir yağmur ve fırtına eve dönüşte uçan çatılardan,devrilen ağaçlardan sığınmak için bir apartmanın girişinde beklemişsin.Islanmış,eteği parçalanmış,yüreği dağlanmış yaralı ürkek bir ceylan gibi beklemişsin oracıkta.Bir bey gelmiş seni almış,sen kanmışsın yardımcı olacak diye.Meğer adam fuhuş mafyasının lideriymiş.O şiddetli yağmur,fırtına günlerce sürmüş,sen orada acıların son filmini oynamışsın.Adam sana tecavüze kalkışmış tam sırada pencere kopmuş adamın kafasını parçalamış.Şiddetli rüzgar ve yağmur dinmişti biraz. Günlerdir orada aç susuz yaşamışsın.Bense gençliğimin baharında saçları arkaya taramış,jölelemiş aşk kaçkını gibi senin alıkonulduğun aparmanın oradan geçiyordum. Bir de baktım kafam sert bir cisim değdi, küçük bir taşa bir not sararak kurtulmak için bir şeyler yazmışsın.Başım kanlar içinde, beyaz gömleğim aşk kırmızına boyanmıştı.Notu alıp okudum,hemen bir polisle eve geldik.Ve sen odanın bir köşesinde güzelliğin tanımı olarak masumca,acınacak ne kadar hal varsa çeşni olmuş gözlerinden yaşlar odayı kaplamış halde öylece kalakaldım sana.Polis başında ağır yaralı gaddar,bütün kötü kelimelerin üç noktalasını kelepçeleyip karakola götürürken bense,başında akan kanla seni kucakladım,kanlarla gözyaşlarımız karışık bir sevdaya ezber olurken her şey öylece başlamıştı kederimin gülü”

Ütüsüz ve üstsüz aşklara giydirilmiş kaftandım
yavaşır şafaklarım güneşine
bulutlara bul olurum bulurum seni
yakışan ışıklarla gelirim sana
ecesiz hecesiz ve de hilesiz sevmelerdeyim

Efkâr denizim ağlıyor damlalarının yanı başında
Sensizliğin ejderhası beliriyor aşkın sonsuzluğunda
Yaramın derinliklerinden hayıflarını getiriyor uğruna
uğruna ölebileceklerim dizeleniyor şiirin başında
gönlümü eşeliyor magmalarım düşlerim ortasında
gözlerini silmek dışında şans vermiyor hayat

Şairzal:

-Sırat'ın sureti göründü yüzünde. Yüzünde döküldü lirik hasretim.
Özüm Fırat…Orada ilkin gömülmüşüm, orada ilkin sevilmişim.Özümü orada kalaylanmış.Orada çimmişim aşka.Sırat ile Fırat arasında asil fıtratım var.
-Fırat’ı geçtim Sırat’ına geldim. Suratından okudum Sırat’ı.

23.23.2010

Adsız bir sen mutfağındayım.Dimağımı geliştirecek öpücükler aradım.
Sen kokulu bir gül reçelinin ecelindeyim.Solmuş sensizliğin tadı var.Sinmiş duvarlara.Hala senin kokun var ömrümün tuvalinde.
Yüreğimde iklimsiz sebzeler yetişmiş.Ayşe kadın fasulye yere yığılmış.Oysa ben ayşe’nin sırığıydım çiçek çiçek bana sarılsın diye.
-Sonra kopuşların sofrasına dimağ olmaya aşktık seninle.

-Prematüre bir çocuk hayali doğurma imkansızlıklarda. Sen masum meleğin şubesisin.Bu yüzden yüreğimde bebeksin.Bu yüzden bebeğin, bebeğini doğurup ütülenmiş, tatmin edilmiş huzurun kulesi, kalesi, dünyası olarak kalmalısın Şulenar.

-Tenime d’okunur uzakların.Bir anı özetler.Bir kalışı ütüler gelemeyiş. Bir öpücük şehrim var, sözsüz cümlelerinle. Üstü açık manalarım var seni anlatan.Kitaplara sığmayan, sayılarla anlatılamayan, sözsüz, dilsiz, sonsuz sevgilerim var. Bir yürek cennetindesin, huri olarak sarılıp Kevser ırmağına götürüp aşkın suyunu içirdin.Gayrı ab-ı aşkın ölümsüz seveniyim. Sendeyim, ben olan sendeyim Şulenar…


Entelektüel dimağımda bilinçliğinin tadı arttı.Çok büyümüşlüğün ilmi perisi gibi fikri yatağıma girdin.

susamış kelebeğin gözbebeklerinde aradım sensizliğin bebeğini
gün’eşime gelmeyi bekledim aşk salıncağında
varılmazlığın levhaları vardı, uzakların imkansızlarında
kurban olmaya hazır isamil’ken
zülehya’nın kızı olarak esir kaldığım yara kentindiydin
aldın beni ben’den gayrı

içimdeki derin sızıların kervanları susar gönül kapında
sevinin yollarında mecra olur utulmazlık iklimi
beni sana mevsim kılar içimizi yakan özsel isteyiş
aşkın seri yar makinesiydim, üretirdim her yudumda yaramı
geldin vuslatın yüzde yüz indirime girdiği ben mağazasına
beyaz, güven,şiirsel desenli ruhumun kumaşını aldın al gönlüne

1.
muammanın uğur ışığında kendimi aydınlattı sensizlik
ummanın umduğu dalgalar sardı agılarımı
bilinçaltımın filtresini kirleten güncel emellerin sızısındayım
hastalıklı egoların dibinde kimliksiz isimlerin kokusu var
sen yok, benliğini çıkarına sülük kılan periler var

' o kendini biliyora ithaf'
uzak kalışlara, unutamayışlara


Üşüdüm ansız ve sensiz sorularda
konu anlaşılmıştır, gidişin sınavda çıkacak