Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

Dişi duygusallığın alevi yakıyor sensizliği
Hayatın geri kalanı akranları için
Hayatın arkası daha önemli
Bir çınıltı
Bir Çatırtı
Bir Dinleti

Seni çok sevmek yağmuruna gözyaşlarım da ekli
Üzüntünün haritasında hatalarımın şehri artıkça ölüyorum senden
Ruhumdaki tüm sevgi volkanlara sana açıkmış biliyor musun?
Bir aciz ve ruhi meczubun dramlarındaki uçarılar sana hüznün kalesi
Biliyorum bu gidişatın şerrilerinde şeddeler ve seddeler var sunazım
Güvençlerinin buhuru bulutlarımı aşka ve yağmura ve illa da sana

sen’e bir sene sordum yıldız saçların neden örgüsüz
hangi esimde çözüldün özlerimle sözlerimin imbiğine
aşk ekmeğim düşe düşer, suya atılır nergisim
elimde gitmenin sapanı beni senden vurdular
Bir Leyla savrulur ben dağında etekleri sarı sarı
bir dilek, bir ilmeğin soyunda, soyunuyorsun yalnızlığa

Heyecanlı ve beyaz adımlarla yürüyüp otobüs durağına geldim. Sınava gireceğim okula gitmek için otobüs bekliyordum. Kuşkular,heyecanlar, tuhaf tuhaf düşünceler ve sınavla ilgili hayallere dalıp dalıp otobüs bekliyordum.Bir ara şöyle bir etrafa bakındım.Elindeki dosyalardan,yüzündeki heyecan ve endişe anlaşılıyordu ki bu genç güzel kızda sınava girecek.
-Bir ara kalbi bakışlarla bir daha baktım. Sınav meleği gibi geldi. Oysa sevdanın yüreği hep aynı yansır, aynı titreşimlerle savrulur tutkular,aynı anda çıkar kapsülünün içinde çıkar aşka akışlar. Gizemin kızı,tesadüflerin sırrı ifşa oluyor sanki.
Bir tutku çubuğunu Musa’nın sandığıyla salıp denizlere kafdağının ardındaki sevgi sularında ulaşmanın ilk adım atışlarındayım.
Ona baktıkça iç içe giren tutkuların ipekli ipi olur sevda.Nakışlanmış; ama içi içe düğüm olmuş, bakışlar,gelecekteki akışlarla çözülecek baha biçilmez anların demindeyim.Elim titriyor,sınav gününde bu mu eksikti. Aşk meğer şimşeğini her sevme yağmurunda çakarmış yeni anladım.

İçimden ona sana sevgi sözleri söylemek, senden aynı karşılığı bulmak hayalin öz çocuklarına bile zor; ama içimde sana bestelenen helecanlarla söylenen bir aşk melodisi var.

23.23.2010
Eski aşk yazıtı...

Giden en büyük suçu işlemiştir. Bir yüreğin katili olmaktan daha ağır vebal var mı ki? Bu dünyanın en üst duygularından biri aşk değil midir? Uğruna bütün fedalarımızı harcadığımız kaç duygu var ki?

Oysa sen gitmelerin bestesi oldun. Sol yanımda çalınmayan türkülerin hüzünlü kavuştaklarında tekrarlandı dünyan.

Tartaklanmış bir hayalden sonra
umutla büyüyen ilgilerin ünlenmesi
Ruhumda okunan son bildiride,
Adın mı şanın mı kanın mı aşkın mı bilmem

yerli yabansıl tutkuların umurunda değilim

Açık istemlerin korkuları sarıyor balonik zihinleri
Işığı görmeden karanlıktaki aşkın şişirilişini özleyen
Kalbin surları dışında nefsin ucunda dönen
Dönek aşkın çirkeflerini ezbere yiyorlar
Açlık ve isyan ıslıkları
Özel dönüşüm yapan özün öküzleri

Verecek cevabı çoğul sözlerin içinde sulara yayıldı. Su içinde içinin suyunu bulmakta zorlandı.
Sevgisinin gücü, suyun gücüne karşı bilinç dirençlerini yayıyordu.

-Yaman yetmeyeceğini bilerek saatin zembereğini kırardı.
Yüreğinin çarpacağı gerçeklerle karşılaşma buzul dağını bilmiyordu.Bir erkeğin hep aysbergleri vardır.Kadın olarak öyle meleksi bakışlarla teslim olmanın rahatlığındaydı.
Bakışları bir yudum sevgiyi yanardağa teslim ediyordu.Bakışlarıyla başlardı fay kırıkları.

Dalgalı aşkların ömrü kısadır, durulunca tutkular, ilgisizlik saklanır diplerin oyuklarında,aranır eskiz akışlar.Bu biz miydik masalları anlatılmaya başlanır.Aşk evliliğinin tehlikeli sofalarında hızlı giden bir his aracı çarpar yaşam bariyerine.
-Bariz bir ölüm kazasıyla kanlaşır aşk,asla varılamayacak bir düşün yolculuğunda seninle kaza yapmanın yapısal amaçlarındayız.
Issız bir adanın ıssız dağında kendime iş buldum.Senin ismini yazarak belkileri büyüteceğim.
Ne zaman gözlerinin karasal iklimlerine düşsem,soğuk gidişlerinin kar fırtınası tüter içimde.Bir sızı bestesi başlar beni okumaya.
Oyulmuş,ruhu soyulmuş bir tükenişin suçlusu olmak ne acıdır bilir misin
Aynı gerçeğin aynasında tarandık, gitmekle kalmalara arandık; ancak ben hep senden önce taranır çıkardım aşkın dışına.Ben aşktım,ben aşkın köklerindeydim,sense meğer açılan bir çiçek,meyve olmadan,meyve vermeden bir ömürlük tat katmadan gittin.

melekler,çiçekler,bulutlar ,kaçışlar sonsuzluk sesi
duydum ki teselli türküleri besteliyorsun bam telimden

açlar düştü,düşler acıktı ar damarımda
bu dertten,bu senli bentten can aşklar yürüdü
tırnak içine alınan özlemi, kapattı suskunluğun