Hayat Denizi Şiiri - Kasım Kobakçı

Uzaklardan dolanıp, gelmek lazımdır,
Kızılırmak boylarından, sessizce,
Yavaşça yürür adımlar, derinden,
Geniş kavisler, çizerken sulara.
Bozkırın ortasında, serin yeller,
Kayseri yollarından, esip durur,
Erciyes karlarından, beslenerek,
Yiğitler harmanından, kalkan tozla.
Uzun havayı, söyleyen dillerle,
Ozanların, tellerinden dökülen,
Türküleri, işitirken anbean,
Genişten sarmak gerekir, yarayı.
Gözler ufka dalar, engin denizde,
Karadeniz, sularından taşarken,
Dalgalar döverken, sarp kayaları,
Yaylaların serinliği vururken.
Trabzon illerinden, esen yeldir,
Uzak kıyılardan, bakar gözlerim,
Hasretin rüzgarıyla, kavrulurken,
Sabahın ilk aleviyle, parlarken.
Yalçın kayalıklardan, süzülerek,
Neşeyle yeşeren, taze dallara,
Hayatın pınarlarından, akarken.
*
Açıktan alıp, sürmeli gemiyi,
Fırtınalar koparken, açık gökte,
Kaptanlar, yön bulur yıldıza bakıp,
Sakin sulara, ulaşmak istersen.
Geniş sularda, yol bulmak gerekir,
Dar boğazlardan, geçmek zorlu iştir,
Marmara sularından, ilerlerken,
İstanbul boğazından, esen lodos,
Yelkenleri, şişirip savururken.
Kıyıdan uzaklaşıp, gitmelisin,
Derin okyanuslarda, süzülerek,
Martıların kanadıyla, uçmalı,
Gökyüzünün mavisine, dalarken,
Bulutların üzerinden, aşarak,
Yıldızların parıltısı, altında,
Sonsuzluğa doğru, yol almalısın.
Sessizliğin türküsünü, duyarak,
Rüzgarın serinliğinde, kaybolup,
Gecenin karanlığında, gizlenip,
Gündüzün sıcağında, serinleyip,
Ormanların kuytusunda, saklanıp,
Tabiatın kucağında, uyuyup,
Ağaçların gölgesine, sığınmak.
*
Açıktan almak, sabır işi derler,
Aceleyle koşan, çabuk yorulur,
Menzile varmak isteyen, yolcular,
Adımları, sağlam atmak zorunda.
Erzurum yollarında, kar yağarken,
Palandöken etekleri, üşürken,
Sobanın kenarında, ısınırken,
Çaylar sıcak sıcak, yudumlanırken.
Sohbetin, demini alırken dostlar,
Mesafeler kısalır, yüreklerde,
Gönüller, köprü kurar uzaklara,
Sevginin gücüyle, aşılır yollar.
Engeller, ortadan kalkar zamanla,
Sakin kalmak, fırtınayı dindirir,
Öfkeyle kalkan, ziyanla oturur,
Akıl rehber olursa, şaşmaz yönün,
Bilgeliğin pınarı, tükenmez hiç.
Hacı Bektaş velinin, sözleriyle,
Hoşgörüyle, yaklaşmak lazım cana,
İnsanı sevmek, erdemdir özünde,
Kem söz söylemeden, kavramak gerek,
Anlamak için, geniş bakmalısın,
Açıktan alıp, kucaklamalısın.
*
Açıktan almak, kervanın yoludur,
İpek yolundan kalkan, kervanların,
Çölleri aşarken, çizdiği rota,
Yıldızlara bakarak, yön bulması,
Sonsuz kumullarda, ilerlemesi,
Vahaları ararken, yorulması,
Gecenin ayazında, titremesi,
Gündüzün sıcağında, kavrulması,
Konya düzlüğünde, mola vermesi,
Mevlana türbesine, yüz sürmesi.
Huzuru ararken, semaya durmak,
Neyin üflemesiyle, yankılanmak,
Dönen dervişlerin, sessiz zikriyle,
Ruhun derinliklerine, inmesi.
Kendi içindeki, denizi bulmak,
Dalgalarla boğuşmayı, bırakmak,
Kıyıya güvenle varmak, sonunda,
Limanın sessizliğinde, beklemek.
Gemileri, rıhtıma bağlayarak,
Yeniden, sefere çıkana kadar,
Hazırlık yapmak, geniş limanlarda,
Açıktan alarak, yelken açmalı,
Hayat denizinde, ustalaşarak.