Güneş İstanbul sabahlarında artık,
Hep sen gibi,hep biz gibi,
Son bir bakış bak yeryüzüne,
Bak sana ait sandığın ne kaldı etrafında,
Bak ki sen bile sana ait değilken,
Kimdir o hep benim deyip,
Benim diye geveleyen,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta