Havva'ana''eliyle Şiiri - Sinem Şanlı

Sinem Şanlı
90

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Havva'ana''eliyle


HAVVA'ANA''ELİ'''YLE

göğsüne sığmayan gürültülü heyecanla,

Adem'in kaburga kemiği sızladığında,

şefkatine şefaat, nefsine nefesti Havva...

Zeytin... mi?

gagasın da zeytin dalı taşıyan güvercini mi,

hangi çocuk vurduysa sapanıyla?

saçmalarınla saçmalamayı bıraktım hayat,

abaküslerinle barışabilirsin,

halbuki coğrafya dersine tarih hocası girdiğinde,

tragedyasında figürandık seninle,

taziyesine yetişemediğimiz her acının,

elimin ayasında bir ibadet secde ediyordu,

ay dedesine amin diyen bir yakamozum,

din dersindeydi şehadet parmağı,

negatif kan kaybıyken şiirler,

ne çok acı mayalanmıştı ruhumuzda,

ana dilim ismini koyamadığı acısına,

oğul gömüyordu feryat figan,

serçe parmağı ladeste yürek tutuşuyordu,

üvey duygular besliyordum hemhalime,

iyiliklere öz anaydı merhamet... köprüsü kıyamet,

Sedir... mi?

iç savaşını verirken ruhumla bedenim,

gider pusulasıyla yönünü kaybetmişti şefkat,

rahminde ihaneti taşıyordu şeytan,

doğurdu doğuracaktı zulmünü... laf ebesine;

sezar yanı dünyaydı... gecesini kundakladığımın,

sorusu cevapsız, mi notasıydı ninniler,

eeee...

atlasıma sınırlar çekilmiş,

yüzleri Türkiye haritası çocuklarım,

at kuyruğu saçlarında tel örgüsü,

arapsaçları çözülüyordu,

Fırat Dicle'ye kavuşamıyorsa,

şavkında güneş üşüyor,

pusu kuruyordu pusulam med cezirlere,

ölü duygularını büyütemezdi insanoğlu,

evcilleştirebilse de için de ki hayvanın,

nefsini körelttiğinde,

iyiliklere anaydı merhamet... köprüsü kıyamet,

Selvi... mi?

zeytin, sedir, selvi üç tohumken...

cennet bahçesinde henüz vavında,

gez, göz ve arpacık...

nifak sokuyordu zamana akrebiyle avında,

kimya dersinde deneydeydi barut,

makbere hazılarken Nemrut,

şakağımda ölüm şakıyordu,

sustum sürgün yemiş bir muhabbet gibi... kendi ağzına,

Kaf Dağı'nın eteklerinde,

gökkuşağımı belime doladım,

ezberlerini bozduğum sırları var gecemin,

ütopyalarına üfledim ateşim sönsün diye,

Kabil ve Habil'in evveliyle,

göğünü ateşe yerini kana bulayan bir ressamın,

ışığını arayan bir pervanesiyim artık,

iyiliklere anaydı merhamet... köprüsü kıyamet,

kurtar beni; Havvaanaeli'yle...

cehennemin dilinden,

çakmak taşımla, sek sek oynuyorken,

küçük harflerim...

SİNEM ŞANLI (siNEMLİ)

Sinem Şanlı
Kayıt Tarihi : 6.4.2018 19:41:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!