Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Saçlarımın güneşi çıkar gözlerim rengini söyler ben yine saçmalarım,
Çekil kenara kendimi sıkıyorum...
Terletmişler beni,
Bir yaz gününde Ağustosun 11'inde bilmeden doğmuşum,
Bana sormamışlar cennetten kovulduğum için... Bir boğanın kızı aslanım onu biliyorum,
Bebekken arsız olan bu kız, büyüyünce de kararsız bir sarmaşık olarak bulur kendini,
Sandıklarda saklanan göbek bağım, hayatı hep sandığım kadar sanır,
Seksen darbesinin ardından... Çok darbe yemedim desem ...
