Hatırla Şiiri - Sibel Orhan

Yıllar geçer de kaybolurmuş insan
Geride kalan izlerde bile
Lütfet, özlem dökülürken dile
Saatler zifiri sağırlığa büründüğü an
Beni hatırla

Hani yalınayak sokaklarda
Yüzünü çizerim soğuk havaya
Adını fısıldarım batan Ay’a
Yalnızlık çökünce gurbet ellerde
Beni hatırla

Ah çekerim, ah eylerim koyu gecede...
Cemre düşer körüklenir mazi
Eyvah, heyhat! Geçer gençlik anı
Akşamın perdesi inince
Beni hatırla

Esip duran poyraza niyazım var
Kalbimin orta yerinden
Tutuştursam ömrü özleminden
Kırılırsa akrep yelkovansız
Beni hatırla

Masanda duruyorsa gül esanslı mektup
Divitin mürekkebi cılız ve soluk
Bir serçe düşerse pencerene
Yağmur damlalarını doldurup
Beni hatırla

Kıvrılan efkârlar sararsa gözlerini
Dökülmeden dalımdan gazel,
Kapımı çalmadan ecel
Çok uzak şehirde olsan da sen
Beni hatırla