Hatice Olkuner Şiirleri - Şair Hatice Ol ...

Çok zaman oldu ben benden gideli
Bu kayıpların ağırdı bedeli
Her şeyi gönle dert ettim edeli
Ten değil bu bedende can eskidi...

Fazla değer verdim hak etmeyene

Ayrılık kemendi taktım boynuma
Açan gonca güldüm, soldum bu gece
Sen diye hasreti sarıp koynuma
Sensiz hülyalara daldım bu gece

En güzel günlerdi seninle geçen

Bir matem havası , efkâr kol gezer
Bambaşka bir hüzün yaşarım bugün
Anılar depreşir, zihni mi süzer
Estikçe fırtına, üşürüm bugün

Susmuş karanlıklar güneşe dargın

Tutuşsun yansın yürek canda cananı bulsun
Aşkın sönmez nârında ehli gönle sal beni
Sönmesin bu afitap ebedi bende kalsın
Müphem şu yalnızlığın sinesinden al beni

Gülün derdinden mesrur, bülbül eyler mi figan

Gel...
Öyle bir zamanda gel ki,
Kar boranda kardelen misali
Açılsın kollarım, kucaklasın güneşi
Karanlığın ardından, kamaşsın gözbebeklerim
Eritsin sıcak nefesin,

Hadi!
Uzat ellerini
Çıkar bu düştüğü kör kuyudan
Cennet düşlerinde
Cehennemin ateşi değdi üzerine
Bir gölge düştü ansızın

Yorsam da zihnimi ben çözemedim
Fıtratında edep , ar süzemedim
Aşığım dese de nâr sezemedim
____ Tutkuyu aşk sanar çağın insanı
____ Baktığına kanar çağın insanı

Durup dinlemeden atılır söze
Cahil iken alim geçinen insan...
Utanmayı bilmez gelsen göz göze
Cahil iken alim geçinen insan...

Merhametten yoksun, sevmeyi bilmez

Perişan haldeyim, her şey düzensiz
Anlamı yok artık hepsi nedensiz
Ölüyüm lakin bedenim kefensiz
Var mı benim gibi böyle çaresiz...

Gönül çığlık çığlığa, dilim sessiz

Bu can bu tende,
Bu can bu gönülde azap içinde
Tutup ellerimle yüreğimi sökesim,
Kara topraklara gömesim var
Sevdadan, aşktan vazgeçip,
Maziyi bir kalemde silesim