Hastane Şiiri - Ali Pamuk

Hastane önünde sarilip ayrilmistik
Sen öylece kalmıştık kapıda
Araba dikiz aynasından seni gördüm
Arkamdan el saliyordum
Yüzünde korku ve hüzün birazda tebessüm vardi
Tebesüm benim içindi bunu biliyordum
Çünkü benim vanalar bozuk çabuk akiveriyolar
Sen ise korkunu üzüntünü içine gizlemeye çalışıyordun
Seni öyle görünce yüreğimde sanki biri ateş yanıyordu
Bogazimdan kelimeler çıkamıyordu
Sanki o an nefesim kesilmişti
Aklima hep su soru geliyordu
Ya onu son görüşüm olursa
Ne yaparım ben
O an her şey durmustu benim için
Ne yapacagimi bilmiyordum
Seni öyle tek başına birakmistim
Gözlerindeki korkuyu görebiliyorum
Gitme beni bırakma diyordu sanki
O an elimden hiç birsey gelmedi çaresizdim
Düşündüğüm tek şey Eger sana bir can lazım olursa
Al benimki yanında dursun
Gerektiğinde azraile onu verirsin
Sen yoksan ben zaten ölüyüm