Karanlık bahane Şiiri - Ali Pamuk

Bir geçenin karanlığında bak seni özledim
Özlemimde hasreti içime gizledim
Yıldızlara aya ben seni sordum
Dedi çok uzakta karanlık bahane

Güneş gibi her sabaha doğardım
Isiginmi söndü yoksa sevdiyim
Esen rüzgarla haber salardın
Dedi çok uzakta karanlık bahane

İlk baharın sevinçle yaşardın
Yağmur dolu demez açardın
Gülerin solsa benden gizlerdin
Dedi çok uzakta karanlık bahane

Dersim daglarinda kardelen gibi açardın
Munzur cayi gibi ıslık ilik akardın
Ta Diyarbakır’dan lale sümbül kokardım
Dedi çok uzakta karanlık bahane

Ali Pamuk derdim kederim bitmedi
Mejnun gibi sevdim o bile yetmedi
Kuşlar bile bir haber getirmedi
Dedi çok uzaktan karanlık bahane