Hekim dokunma yarama sen melhem olamadın
Sen bana bu yarayı açanı getir
Derdime derman gönlüme sultan
Sen bana bu yarayı açani getir
Gönül defterine ismini yazdım
Hastane önünde sarilip ayrilmistik
Sen öylece kalmıştık kapıda
Araba dikiz aynasından seni gördüm
Arkamdan el saliyordum
Yüzünde korku ve hüzün birazda tebessüm vardi
Tebesüm benim içindi bunu biliyordum
Bir geçenin karanlığında bak seni özledim
Özlemimde hasreti içime gizledim
Yıldızlara aya ben seni sordum
Dedi çok uzakta karanlık bahane
Güneş gibi her sabaha doğardım
Uzun zaman iyi değilim
Ama kimseye belli etmiyorum
Yoruldunmu kimse olmayan yerde duruyorum
Siz bizi hiç anlamadınız
İnsan bu hayata bir kere yaşar
Gönül sarayımı virane ettin
Hoyratça söz edip kalbimi kirdi
Ayrilik ateşi sineme gömdü
Perişan etti beni yele çevirdi
Sana olan sevdam ezelden beri
Yıldız gibi gökyüzünde parlardın
Isiginmi söndü yoksa sevdiğim
Geceleri rüyamda aydınlığımdan
Şafak vakti kuşluk zamanı dogsana
Ben seni benden çok severdim
Vefasız hayırsız az ötede dur
Gönül kapim sana kapandı artık
Sevdim bir koskoca hiçe uğruna
Bundan sonra yarim değilsin
Avıma kederime ortak olmadın
Açan güllerimi soldurdun döktün
Yapragi dalımı gazele çevirdin
İçimdeki tek umudu elimden aldin
Kapatim bu sayfayı zalimsin zalim
Ben seni sevmekte hatami ettim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!