Hekim dokunma yarama sen melhem olamadın
Sen bana bu yarayı açanı getir
Derdime derman gönlüme sultan
Sen bana bu yarayı açani getir
Gönül defterine ismini yazdım
Esti rüzgar kar Boran oldu
Tipiyi fırtınayı bahane etti
Aciyi kederi sitrtima yükledi
Bu senede kaldık gurbet ellerde
Çalistim çırpındım ömrüm çürütün
Hastane önünde sarilip ayrilmistik
Sen öylece kalmıştık kapıda
Araba dikiz aynasından seni gördüm
Arkamdan el saliyordum
Yüzünde korku ve hüzün birazda tebessüm vardi
Tebesüm benim içindi bunu biliyordum
Bir geçenin karanlığında bak seni özledim
Özlemimde hasreti içime gizledim
Yıldızlara aya ben seni sordum
Dedi çok uzakta karanlık bahane
Güneş gibi her sabaha doğardım
Uzun zaman iyi değilim
Ama kimseye belli etmiyorum
Yoruldunmu kimse olmayan yerde duruyorum
Siz bizi hiç anlamadınız
İnsan bu hayata bir kere yaşar
Dokunma bana bugün meyhaneci
Bozkır tezenesi gibiyim
Biraz dertli biraz efkarlı birazda yaralıyım
Sabaha kadar içip bagirasim var
Bu kadehte ne çabuk bitiyor arkadaş
Meyhaneci sen bize bir şişe daha getir hele
Gönül sarayımı virane ettin
Hoyratça söz edip kalbimi kirdi
Ayrilik ateşi sineme gömdü
Perişan etti beni yele çevirdi
Sana olan sevdam ezelden beri
Sevmek ne dir dediler
Ben anlatamadım çünkü hiç sevmedim
Yada sevdim ben hisetmedim
Nasıl bir duygudur bilmem
İnsan acikir gibimi oluyor basınmı agriyor
Yada kalbinmi dedim ya ben anlamam
Sadece bir fotoğrafını görmüştüm
Bir bakisi vardı öyle duygulu öyle acılı ki
Sanki otur ben sana derdimi anlatayım diyordu
Ela gözleriyle öyle güzel bakiyorduki güneş açmıştı sanki . halbuki gecenin bir karanligiydi.
Hem içimi hem yüregimi aydınlatmıştı,
Ben artık sonbahar gibiyim
Yapraklarım sararip solmaya başladı
Hafif bir rüzgar estiğinde kiriliveriyorum
Dedim ya ben artık sonbahar gibiyim
Hasretlik gurbetlik hep insanın içinii acıtır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!