Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
garibi soğuk suyla yuyalar derler, tebrikler
hayatın tezatlıklarına dokundurma yansımış mısralara...hakkıyla...
belki de hayatta hiç bir zaman düzelmeyecek dokular...
tebrikler Zekâi bey...selamlar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta