Sayısız melekler varmış,
İnsanlara gece rüyalarını,
Gündüz duygularını dağıtırmış,
Rüyalar ve duygular sel sel olur kocaman bir okyanusa akarmış...
Bana bu gece gül yüzün,
Gündüz ise hasret kabarcığın düştü bu okyanustan...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta