Çok uzun bir hikaye idi bizimki,
Çok uzun ve çok içli.
Şimdi artık
Hiç yaşanmamış gibi,
Kaf Dağının ardında gizli.
Çok Yaşa Uyanış Gazetesi
Uzun yıllar önce, bir Uyanış başladı Karaman'da,
Toplumun, bir çıkış noktası aradığı bir zamanda.
Tarih, kültür, medeniyet beşiği şehre ışık oldu,
Çöller Sıcak
Çöller sıcak, kar ve buz soğukmuş,
Ateş her şeyi yakar, su insanı boğarmış.
Güneş her sabah doğudan doğarmış,
Yokluğunda, tüm bunlardan bana ne.
Çoluk Çocuk
Çoluk çocuk ile eyleme pazar
Arpa alır ambardan buğday yazar
Ölüyorum desen anlamaz halden
Kazmayı alır da bir mezar kazar
Çöplüğünden otlandığın şehre, sen kadı olamazsın
Altını kirleten fikirsiz aklına, sen dadı olamazsın,
Eder değerinin yüz katını verdi bu toplum sana;
İnsansın, uğraşma, şeytanın Karaman kanadı olamazsın.
Ne cüsseli insanlar gördük
Dağ gibiydiler…
Bir karanlık çukura girdiler
Şimdi kara yerdeler,
Bilinmez ne haldeler.
Dağların Başında Esen
Dağların başında esen o deli boran
Senin de eser garip başında bir gün
Olmaz derdine derman halini soran
Çaresiz kalırsın zemheri kışında bir gün
Dal Yaprağı, Fidan Toprağı
Dal yaprağı, fidan toprağı
Bahçıvan gülü, gül bülbülü
Bulut dağı, tereyağı balı
Balık suyu, sevdalı toyu
Damlaya Damlaya
Damlaya damlaya göl olur derler,
Önünde bent olmazsa, sel olur derler,
Sevdiğin kişiye bağlan, sen sıkı sarıl
Dangalak*
Aklı kıt biraz, fikir hiç yok, tam bir salak,
Bir hasleti var ki, o da kaliteli bir asalak.
Kasılırken, kalas beli ha kırıldı, ha kırılacak
Konuşurken tam, ama tam bir dangalak.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!