Hasan Özünal Şiirleri - Şair Hasan Özünal

İki Kahve Söyledim (Tarsusi Kahve)

İki kahve söyledim garsona, köpüğü bol,
Tarsusi hem de biri orta, diğeri sade.
Kahveler gelmeden başladı sağ sol,
Sen kal dostum, kardeşim bana müsaade...

İyi Niyetim

Emek, çaba, gayret
Bir de bakıyorum kaybetmişim
Hayret...
Soruyorum kendime

Kader

Kader
Kısmet
Yazgı
Alın yazısı

İyi Bilirim ki Oralar

İyi bilirim ki oralar
Senin varlığın ile aydınlık.
Zindan kesildi buralar,
Yokluğundan çok karanlık.

İyi ki VARDINIZ…

Yarı uykulu,
Sizlerle buluşmak üzere koşmak,
Yan yana testi gibi dizilip,
Bir sırada üç tutmak.

İyi Ki Varsın

İyi ki varsın;
Sende toplanmış
Bir ömür beklediklerim,
Sende hayat bulmuş

Kızına leydi diyor,
Karısına madam.
Aslını mı unuttun sen?
Nerede “hanım”, nerede “evladım”,
Bre şaşkın adam…

İnsan Gerçeğinden Bir Bölüm

Ne zaman dönsem yüzümü geleceğe
Maziden bir uğultu geliyor kulaklarıma
Sıyrılsam hayallerden dönsem gerçeğe
Bir pranga vuruluyor sanki ayaklarıma

İnsanlık

İnsanlar var,
İnsanlık yaparlar.
Sahte insanlar var.
İnsanlık rolü yaparlar,

Zorluğu bilerek girdik bu yola,
Başka yol bilmediğimizden
Aday olduk insan olmaya...

Dikenler kanatsa da ayaklarımızı,
Atılan oklar elek etse de yüreğimizi,