Vur be güneş
Ensemden sırtıma,
Isıt beni kaynat kanımı
Sendedir hayat.
Sendedir ışık. sende sıcaklık
Götür git şehrin ışıklarını da
Karanlıklarda kaybolma sakın.
Al yanına hatıraları,
Bakışları, gülüşleri,
Yakışları ve yıkılışları da
Al götür git giderken...
Bir elma çiçeği kadar
Ömrü olmadı gönlümün..
Yarım asırdan sonra,
Nefesi ensemde artık
Mutlak ölümün.
Gün geçer, devran geçer, ağaç kalır baki,
Bir ağaçtan bir orman oluşur, düzen bu tabiattaki
Yakmazsak, yıkmazsak, kesmezsek, elbet bitmez
Yeşili sevmek, ağacı korumak önemli bir vazifemiz hayattaki.
Uzakta bir kuyu var
Suyu içimde kaynar.
Bir yara var yar gönlünde
Yara içimde kanar.
Uzakta bir beden var
Kalbi içimde atar.
Güzü geldi ömrün, yaprak döküyor
Şafak görmedi ömür, gurup çöküyor
Ben bir uçtan diktim, felek söküyor
Fincanım boşaldı, dibinde telve yok.
Hayat kervanım kalkıp da, düşeli yola
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!