MEMLEKETİM
Ters-yüz ceketim gibi hep aklımdasın memleketim
bir zamanlar yollarında ertelense de düşlerim
kimleri yazıp silmiştir unutmaz sarı defterim
çıkrıktan tezgaha eğirdiğim günlerim
Mordoğan’da
yaşadığımız günler güzeldi
sırrına eremedik
her köşesini başka sardık
MÜFETTİŞLİK
Yollarda
Acı tatlı yıllarımız
Dün gibi uğuldayıp gitti
Gurbet oldu arkadaşımız
MUSTAFA
Şiir de ağlar Mustafa
Bazen dalından kopar
Olur, param parça Mustafa
O zaman aynalar kırılır Mustafa
MUSTAFA KEMAL ATATÜRK
1 Eylül 1922’de
Uşak kurtarıldı
2 Eylül günü
Trikopis teslim oldu
NARÇİÇEĞİM
Baharda
İçimde bir ses
Sakın beni unutma der
Bir de bahçemde erik ağacı
NE KALIR?
Ne kalır sen gidince?
Yelinde dağılır avlu
Bir yıl sürmez acın
Unutulur ağacın
NE Mİ KALDI?
Ne mi kaldı?
Baharımdan yazımdan
O akasya kokusundan
Gün de doğmaz oralardan
Saçlarımda yağmur sana gelirim
bak mevsimler gibi bırakma ne olur?
sokakta çocuklar gibi sevinirim
bak sende çocuk kal büyüme ne olur?
Köyümde
Cumhuriyet ışığı
Soluyup durdu yıllarca
Her bayramda
En önde Atatürk




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!