Islak dallarına ay ışığı düşer
korkum cesaretim
bir büyür bir küçülür
harman yerinde geciken rüzgar
tozu dumana katar
karpuz hakkı
Bakarken yıldızlara
benim olur bütün dağlar
sen gelirsin aklıma
bulutlar döner yağmura
ıslanırım yine
I
Kıvrılıp giden yollarda
sabah
bir güvercin saflığında
sıcacık
şakaklarımızdaki ter
Öksüzüm serinliğim
Yol üstü damlarım
Uzun kış günlerim
Yaprak dökümüm benim
Neden sen varsın her yerde?
Sanma ki sen gidince
Susar bu şehir
Ağlar çiçekler
Bu yaşında karınca gibisin
Çok istersin öğrenmeyi
sözlerimi buruşturup attığım o akşamlar
yollarda kaldı söylediklerim
unuttuklarıma say
o akşam üstlerini
pencereyi açta
yağmur sonu kokular dolsun
Sen gidince
Akan yatağında
Kim kapar gözlerini?
En sonunda
Ulaşırsın denize
Gün akşamı
Akşam gün batarken bir bak dağlara
görürsün dağların karardığını
gecikirsen söner yolun ateşi
dikebilirsen dik gül yırtığını
sabah gün doğarken bak pencereden
Tam evden çıkarken
bir şeyler söylerdin
ekmek al
çocukları unutma
akşam onları bekletme
hep gözlerinde kal derdin
Gidince gün
akşamı sarar soluğu
gece saklar karanlığı
doğar güneş
konuşur sabahı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!