Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Kış geliyor kış,
Gökdelenli beldelere...
Okullar açılıyor,
Okullar...
Kartpostallık desenlerle.

Dünyaya çakal gibi,
Gelene bakma dostum.
Gülşende çiçek olda,
Mis gibi koksun yurdum.

Yolun altına bir mezar kazdılar,
Ayşe'dir Pembe’dir diye yazdılar,
Etrafını doğal taşla dizdiler,
Kalbimizi aldın toprağa annem.

Lazımsın gülüm bana,
Dikkat et hayatına,
Gelecek can var daha,
Çiçekler dik toprağa.

Her akşam erken yatsan,

/

Dünya benim ile var oldu dersem,
Yaratılan her şey bana geliyor.
İmparator olsan akılsız sersem,
Sarayın ve tahtın beni biliyor.

Kimler geldi kimler geçti buradan,
Her güzeli toprak etti yaradan.
Sen de bu dünya dan çekip gidersin,
Bir tören yaparlar şöyle sıradan.

Hasan Arpacı,2019,Üsküdar

Bayram eder,seyran eder,gülersin,
Tohum olur,toprak ile bitersin.
Dünya ya her gelen esip yağardı,
Sende onlar gibi bir gün gidersin.

Bu gün gene,
Bahar'dan kalma bir gün var.
Yeşilin her tonu,
Gözlere yansımakta,

Son üç gün,
Yavru kaplumbağa yok.
Pıtır pıtır sesi duyulmuyor,
Bıcır bıcır hali görülmüyor,
Açtığı yoldan,
Salyangozlar yürümüyor,

Bu gün bir çınar daha,devrildi,toprak oldu,
Hayatı fırtına da,uçan bir yaprak oldu.
Ecel devşirdi birden,haber vermedi gül den,
Gülşen de güle düşen,sararıp solmak oldu.

02,08,2018,Adapazarı