Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Türkü dinlemek haram,şarkı söylemek günah,
Zurnadan uzak durun,kaval çalarsan mübah.
Ezana makam arar,ilahiye el verir,
Düğün de yasak davul,fetva çıkmıyor eyvah.

Kaçma gülistandan,arsızdır derler,
Dostunu satarsan kalpsizdir derler,
Gelmezsen dergâha dilsizdir derler,
Korkarım dünyada çulsuz kalırsın.

Ben efkarlanıp,
Şiirler yazsam da,
Kimse inanmıyor bana.
Yürürken sokaklarda,

11 Eylül'e kadar;
Sisli geceler,
Azgın gündüzler,
Sonsuz düzlüklerde;
Sağın faşistleri,
Solun kapitalistleri,

Köpeğe dokunma,abdest bozulur,
Kadına dokunma,zındık olunur
Haramla hırsızlık mübah olan din,
Arasam,tarasam nerde bulunur.

Hasan Arpacı,1989,Ortalıca,Tosya

Elimde çanta,
Başımda bere,
Dalgın daldın yürüyorum,
Gideceğim yere.

Mevsim kış,

Ben;bataklıkta,
Yeşeren çimensem.
Sen;çimen’ler üstünde,
Açan çiçeksin.

Acı kavak yayla çukur türevi,
Yollarında taylar gibi gezeriz.
Kimimiz Yörüktür bizler Bedevi.
Vadileri kartal gibi süzeriz.

Bahar gelir yeşil olur meralar,

Kaybetmek korkusunu,yaşamayan ne bilir,
Akşam yattın sabaha,aklına neler gelir,
Son halini görenler,gelip geçti dese de,
Benim kalbim,vicdanım,acılar çeke gelir.

Hasan Arpacı,2019,Ataşehir

Ölüm deyip geçme gülüm,
Canlar alır geçip gider.
Bazen hayır bazen zulüm,
Yapa gelir seçip gider.

Çocuk demez gençtir demez,