Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Ağlama sen;
Yetim cocuk,
Ağlama...
Ağlayıpta hislerini,
Ay yıldız'a yollama.

Tefeciler,yamyamlar,tilkiler,sırtlan gibi,
Dinleri,inançları,kumda solucan gibi,
Hukuk bilmez,hak bilmez,adaleti tanımaz,
Kuyruğuna bastığın zehirli yılan gibi.

Kuşku;
Düşüncenin düşmanı.
Düşünce;
Duygunun anasıdır.

Duygu;

Zeki insanlar;
Başaramaz.

Zeki ve akıllı insanlar başarır,
Ancak sonuca ulaşamaz.

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Çok konuşan insanla, az konuşan farkını,
Zekiler anlayamaz lafın dönen çarkını,
Hatiple pazarcının, imamla mezarcının,
Akılla bulamazsın, düşünmezsen sırrını.

dusunceuretelim.blogspot.com

Âşıkların hallerini,
Anlayıp ta bilemezsin.
Bir çınarın ninnisini,
Duyamazsın göremezsin.

Umutları besledik; sonra keserek yedik,
Çiçekleri büyüttük; gene biçerek yedik.
Tanrımısın dünya da be hey zalimin nesli,
Kabe’yi talan edip,zemzemi heder ettik.

2004,Mekke

Kimler gelmiş kimler geçmiş buradan,
Bizi görsün diye tutmuş yaradan.
Bazısında; mezar taşı bile yok,
Zenginle fakiri koymuş sıradan.

Hasan Arpacı,2003,Üsküdar

İnsanlar aç kalırsa üşür,
Oysa vicdanları,
Merhametle ısınır.
Isınan düşünceler,
Arşa doğru yürür.
Beyinler tersten çalışır,

Oruç tutmayanlar iftar açıyor,
Oruç tutanlarsa aç dolaşıyor,
Zenginle riyakar omuz omuza,
Müminler islama şaşıp kalıyor.

Hasan Arpacı,2019,Üsküdar