Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Yel eser,sel basar,tarumar olur,
Bağını bahçeni sam yeli vurur.
Hayatı insanca yaşamana bak,
Yarın mirasçılar içip kudurur.

Her şey kader de var deyip dururuz,
Bela başa gelir hep kudururuz.
Madem ki inandık kader kazaya,
Neden bin bir türlü sebep buluruz.

Hasan Arpacı,2020,Ataşehir

Ömrümü çaldı benim,
Şu büyük hırsız zaman.
Aklımda kaldı benim,
Vefasız arsız zaman.

Kazan da kaynatarak,

Emanet bir can aldık tepe tepe kullandık,
Dağ başında çobandık ovada balabandık.
Fakirlik başa bela cahillikse akraba,
Boş yere koşup giden zavallı küheylandık.

Hasan Arpacı,1980,Ortalıca,Tosya

Her yolun bir sonu varmış dediler ,
Şu dağın arkası karmış dediler,
Dertler buram buram sarmış dediler,
Kulağın çınlarsa ti ye sor hele.

Samanın altından sular yürüten,

Sigara içende biliyor,
Kanser olacağını.
Egzoz soluyanda biliyor,
Oksijen azalacağını.
Dünyaya gelende biliyor,
Er geç öleceğini.

Kader yazan, kader, benim diyorsun,
Peki ben bu işin neresindeyim.
Plan çizen, plan, benim diyorsun,
Ben hangi kervanın kefenindeyim.

Kul diye yarattın dağın başında,

Cehennemle korkutmayın,
Bize ateş ne yapsın ki.
Aşk közün de yana geldik,
Küle ateş ne yapsın ki.

Mümin olmak yaşamaktır,

Ey Allah’ım her an sana,
Yalvarmayan dile yazık.
Gönül aşktan yana yana,
Kor olmayan küle yazık.

Haram yiyip haram içen,

Yüce rabbim büyük tanrım,
Senin adın için kandım,
Ben bunları mümin sandım,
Şecaatin istiyorum.

Allah için söylediler,