Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Sen üşüyorsan,
Sobanın ruhu duymaz.
Sen açsan,
Fırıncı asla aldırmaz.
Sen susamışsan,
Pınar bu işlere takılmaz.

Rızkı sen verirsin Allah'ım ama,
Gene de bizleri atma yabana,
Dönemeyiz artık kara sabana,
Ömrümüz, ruhumuz kaldırmaz bunu.

Büyük bir hazine vereceksende,

Bu kutsal mekana bir mizan konsa,
Gelene geçene hesap sorulsa,
Kaçının kazancı helaldir acep,
Kul hakkı yemeyen geride dursa.

İlim serin ilim,gökler üstüne,

Bizim halimizi bilenler bilir,
Dertli sazlar gibi çalar gideriz.
Dağların ardını görenler bilir,
Gök kubbeyi yerden yakar gideriz.

Fakirden çalarak haram yemeyiz,

Bir zamanlar bende Hasan dım.
Hüseyinle arkadaş,
Fatma’yla komşu,
Ömeri de tanırdım,
Hele Ali yok mu,
Hısım bile olurduk,

İyi zamanda;
Baktığın her şeyi,
Yaşadığın güzellikleri,
Hayattaki başarını,
Köyden çıkıp şehre gelişini,
Okuyup memur oluşunu,

Ne makam doyurdu nede saltanat,
Düşündüğün gibi gitmez bu hayat.
Hele dur bakalım hakkı yenenler,
Kalkarsa ayağa derdini anlat.

Hasan Arpacı,2019,Ataşehir

Siyasal İslam'ın kirlenmiş tuzu,
Torbaya basmışlar mübarek tozu,
Çektikçe davarlar olmuşlar kuzu,
Böylesi haller de kime ne dersin ?

Akçeler havada uçuşur olmuş,

Geçmişime dönüp,bakıp,düşünüp,
Salaklıkta zirve yapmış gibiyim.
Tecrübemi ay’la,yıl’la görüşüp,
Çıkmaz sokaklara sapmış gibiyim.

Eğitimsiz,tahsil yapmış toylarız,

Can,
Ben buralardayım.
Gel dersen gelir,
Al dersen alır,