Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Senide bir gün,
Cendere gibi sıkan,
Apartman dairelerinden,
Nefes alamadığın,
Taş kaldırımlı sokaklardan,
Alıp götürürler...

İnsan bir bütündür be aziz dostum,
Uzaktan bakıpta bir karar verme.
Şekil şemalını çok çirkin gördüm,
Deyipte hukuka bir zarar verme.

Gözler mavi,yeşil,saçları sarı,

Dostum senden,
Bu dünyada neler kalır dersin?
Kazanırken haram helal demez,
Deveyi bulursan kesin,
Hamuduyla yersin.
Kafanda türlü dolaplar,

Har vurup harmanı savuranların,
Hamuru mayasız yoğuranların,
Ya sütü,ya nesli,bozuktur bozuk,
Dört dörtlük sahtekar doğuranların.

Hasan Arpacı,2018,Üsküdar

Din’ler mi,
Beni kandırıyor.
Ben mi,
Dinleri anlamıyorum.

Enerji mi,

Kaderimi bana baştan sorsalar,
Üstüne bir kaçta divan yazarım.
Her gelen sabahı hayra yorsalar,
Yoranın alnına Arslan yazarım.

Yanlışı doğruyu bilmeden daldım,

Haram girdi kanımıza,
Okur oldu canımıza,
Halel geldi şanımıza,
Nefesinden anlar olduk.

Bazen nefsin hesabından,

Ulema fetva vermiş,haram olan paranla,
Hacca gidip Allah'a dua et kabul diye.
Yaralı domuz gibi dinime saldıranla,
Aynı meşrep içinde,döndünüz serseriye.

Hasan Arpacı,2017,Üsküdar

Sana kavuşmanın yolunu bilsem,
Şu kızıl çamlar da sakız olurdum.
Sonbahar gelince biraz sevilsem,
Her rüzgar estikçe selam dururdum.

Yeşil yapraklara rengini veren,

HARAM SERVETİN



Herkes bir yerinden tutmuş devletin,
Anasını satmış haram servetin.