Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Sabır dedim sabır kattın,
Yüreğime ateş attın,
Yemeğime zehir kattın,
Çul eyledin ne yapayım.

Deli gönül beni bu yıl haşladın,
Sevdamızı büyük küçük taşladın,
Ömür yaylası’nda gene kışladın,
Alacağım kaldı ah deli gönül.

/

Büyüdüm demekle olmuyor,
Delikanlı olmak zordur.
Bir bakarsın kutuplarda yaşarsın ,
Birde bakmışsın Çöllerde koşarsın.

Ahdini bozanda ahlak olur mu,
Ahlaksız adamda onur kalır mı.
Ahlakla onuru olmayan kişi,
Toplumda insandan hiç sayılır mı.

Hasan Arpacı,2013,Üsküdar

Ah garip halkım ah!
Kandırıyorlar sizi.
Din’le kandırıyorlar,
Sözle kandırıyorlar,
Kömürle kandırıyorlar,
Yeminle kandırıyorlar.

Biz bazen,
Anadolu’da ırmak,
Bazen de;
Kırlarda çatlayan toprak,
Sonbaharda dökülen yaprak gibiydik.

Özlenen sen,
Beklenen sen,
Gözlenen sen,
Ah bu duyguları,
Bir bilebilsen.

Bana fasık diyorlar,
Kalbim yanar bilmezler.
Bazen ahmak diyorlar,
Gönlüm kanar bilmezler.

Bana aşık diyorlar,

Beni böyle çorap gibi atarak,
Gidilir mi gülüm ah kara gözlüm.
Pazar’lar da elma gibi satarak,
Kaçılır mı gülüm ah kara gözlüm.

Beni tarlanda ki karpuza kattın,

Gürlersin,esersin,yağar,coşarsın,
Yorulmaz,dinlenmez,durmaz,koşarsın.
Bakarsın insanlık,ahlak çürümüş,
Yeniden hayata tekrar başlarsın.

Hasan Arpacı,2013,Üsküdar