Haram Olsun Vefasız

Eyyy vefasız… Eyy vicdansız…

Bak, senin yüzünden yazım bahara küstü,
Güneşim söndü, ömrüm kışa döndü.
Rengârenk gönül bahçem,
Senin elinde sarardı, soldu, Ey hayırsız…

Oysa ben bir ömürlük sarılmışken sana,
Sen bir kalemde sildin beni…
Ben adını dualarıma katarken,
Sen unuttun, unuttun beni, Ey vefasız…

Talan ettin dünyamı, Yıktın hayallerimi,
Enkaza çevirdin umutlarımı…
Şimdi hangi dua'ya sığdıracaksın
sana kırgın bu yüreğin ahlarını?
Hangi vicdanla huzur bulacaksın,
Hangi söz aklayacak vefasızlığını,
Ey kitapsız?..

Bir gün bu can göçüp giderse bu dünyadan,
Adım bir dua'ya, bir hatıraya karışırsa,
Sızlar mı için?
Bir an olsun yüreğin hatırlar mı beni,
Gözlerin dolar mı?
Bir damla yaş düşer mi toprağıma,
Ey umarsız?..

Olur da günün birinde dönüp bakarsan ardına,
Beni ararsa o eski hatıraların içinde gözlerin,
O an bir sözüm düşerse aklına,
Bir gülüşüm dokunursa yüreğine…
İşte o gün anlarsın neyi kaybettiğini.
Ama ne çare… O gün ben olmayacağım yanında.
O gün sen öğün vefasızlığınla; Gül, Eğlen,
Hatta bensiz geçecek günlerine
kınalar bile yak, Ey insafsız!

Bir gün kendi vicdanınla baş başa kalınca,
Benim sustuğum yerlerde kendi sesini duyacaksın...
Sana söyleyemediğim ne varsa,
Gecenin sessizliğinde bir bir anlayacaksın.
Ama o gün ne ben o eski ben olacağım,
Ne de sen bıraktığın yerde bulacaksın beni, Ey hayırsız …

Sen benim sadece gönlümü kırmadın;
Sen benim baharımdan çaldın.
Umutlarımı söndürdün,
Hayallerimi yarım bıraktın,
Gülüşlerimi gözyaşına,
Sevinçlerimi hüsrana,
Bir ömrün baharını kışa çevirdin,
Ey vicdansız…

Şimdi bu da sana son sözüm olsun,
Ey vefasız!..

Bundan sonra güldüğün her bahar sana kış, kış olsun.
Eğer kaldıysa sende bir hakkım,
O da sana haram, Haram olsun...
Haram olsun, Ey insafsız!...
Haram olsun, Ey kitapsız!…
Haram olsun.....

23,10,2026