Harabe Gönlüm Şiiri - Hüseyin Okutucu

Yıkık dökük duvarlar, boynu bükük hatıralar
Bir zamanlar şendiler, şimdi sessiz sedasızlar.
Rüzgar eser penceremden, yalnızlığı fısıldar,
Kimse bilmez ne dertler saklar şu harabe gönlüm.

Her köşesinde bir iz var, yaşanmış sevdalardan,
Geriye hüzün kaldı o rengarenk rüyalardan.
Yoruldu artık her gün yeniden kırılmaktan,
Bir teselli arıyor durmadan şu harabe gönlüm.

Gece çöker üstüme, karanlık bir tül gibi,
Soldu açan çiçekler, kuruyan bir gül gibi.
Savruldu umutlarım, rüzgarda bir kül gibi,
Yine de bir ışık bekler şu harabe gönlüm