Yeter Ki Yanında Olayım
Her geçen gün daha da bağlanırım sana
Daha da âşık olurum anlasana
Her üzgün oluşumda
Sen mutluluk atınca
Yılgın Şafak
Ne sen açtın ağzını, ne de ben
Bakışarak geçirdik onca yılları
Lakin gerçekti sevgimiz, ta ki tren kalkana dek
Burnumu sızlatan tek kokunu bilirim sonsuza dek
Yokluğunda
Gözlerim yokluğunda öksüz kaldı
Yüzüme son baktığın izi silinmesin diye suyla barıştırmadım
Bu kalb-i metruk nereye gitsin
Başımı yasladığım o omuz artık yok, düşlerim bir o kadar mahzun
Yokluğunda Kor Alev Misali Yanarım
Ey kaşına, gözüne taptığım
Sorma nedir sende bulduğum
Nefessiz bir yaşam sende yokluğum
Yokluğunda kor alev misali yanarım
Seni yazdıkça iyileşiyordum
Merhem oluyordu her şiirim yaralarıma
Biraz sarhoştum yokluğunda
Gece örtüyordu üzerimi
Yolun Açık Olsun Sevgilim
Seni çok sevdim
Değerimi bilmedin
Kendini benim yerime koymak istemedin
Oysa seni sen yapan bendim
Yolun Sonu
Daha yolun başındayken
Yolun sonunu görmek nasıl bir şey?
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Yolunu Şaşırmıştı Bu Kuş
Yeni bir savaştan çıkmıştı bu kuş
İmkânsız olanı seçmişti
Aşkından vazgeçmek istememişti
Yüreğim
Ah yüreğim, dinmiyor hıçkırıkların
Geceler haram bana
Vurulduk yüreğim
Yıkıldık yerle yeksan
Meftunun oldum
Pinhansın yüreğimde
Mehtabımsın benim yar
Soruyorum, kim başarmış aşk-ı mechur?
Yüreğimdeki sızıyı pinhan eyleyemem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!