Anneler ve babalar terkedilmiş oraya
Adı huzurevleri içlerinde huzur yok
Ey evlatlar dur deyin kanayan bu yaraya
Adı huzurevleri içlerinde huzur yok.
Güneş doğunca her yer aydınlanır sanırdım..
Kuşların sesi
Pencereden içeriye giren ışık..
Karanlğı bitirir sanırdım..
Evlerinden koparılmış
Binlerce anne baba üzerine..
Sen vatanından koparılan çocuk,
İdlibli küçük Necla,
Yürek mi dayanır buna?
Bir elinde ağır bir paket,
Yürürsün yabancı ellerde
Silahların gölgesinde,
🌙✨ İsrâ ve Miraç ✨🌙
Gece,
Mekke’nin kalbinden söküldü karanlık,
adımlar nurdan, yol sessizlikten…
Bir çağrı yükseldi göğe,
Mescid-i Harâm’dan
İSTANBUL
Yeryüzünün en güzel metropolü
İstanbul sur içidir,
taşın hafızasında yankılanan adımlar,
bir kapı aralığından sızan asırlık dua.
bazen bir cümle yetmez anlatmaya seni.
Yalvardım, yakardım anlatamadım.
Kader yazımızı yazmış bir kere
Onca mihnet çektim dinletemedim
Dostluğunu çoktan bozmuş bir kere
Aylar oldu bir gün beni sormadı
Kadınların gününde ilk aklıma gelensin
Kıymetli anacığım gününüz kutlu olsun
Evimin ilk çiçeği güzelim kardelensin
Çok değerli kadınım gününüz kutlu olsun
Kıymetini bilirsen çok iyi bir eş olur.
Yardım eyle bana ya Rab,kalbimle sana yöneldim
Gül uzattım ben yarime , lütfedip gülü almadı
O olmazsa neye yarar Dünya malım olsa benim
Keder deşti şu yaramı, bir merhem süren olmadı.
Kader bir ağ örmüş ya Rab,tek bir çıkış bulamadım
Çantanın içinde hayaller,
uçları kırık kurşun kalemler,
üstü silgi tozuna bulanmış masum umutlar…
Henüz bir çocuk, defterin ilk sayfasına
annesinin adını süsleyecek yaşta
tetiğe uzanıyor eli.
Bir defter getirin bana
Sayfaları bolca olsun.
Anılarımı yazacağım sayfalara
Yıllarım geçti o sıralarda,
Öğretmen masasında.
Çocukların arasında..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!