Hamit Demircioğlu Şiirleri - Şair Hamit ...

Gazzeli masum çocuklar…
Gazze’nin dar sokaklarında
bir avuç nefes arıyorlar,
Gökyüzü diye baktıkları yerde
Demir bir uğultu var şimdi,
Her yankısı bir çığlık,

Sen bakınca dünya yavaşlar,
Rüzgâr bile usulca yürür peşinden.
Sanki gözlerin, geceye söz geçirir,
Yıldızları bile mahcup eder.
Senin bakışın bir suyun akışına benzer
Sessiz, berrak,

Sen bakınca dünya yavaşlar,
Rüzgâr bile usulca yürür peşinden.
Sanki gözlerin, geceye söz geçirir,
Yıldızları bile mahcup eder.
Senin bakışın bir suyun akışına benzer
Sessiz, berrak,

Bir güzel akşam üstü ince bir yağmur yağar
Hava çok soğuk değil mevsim ise ilk bahar

Çiçekler henüz açtı koku sarmış etrafı
Güzelliklerle dolu vatanın her tarafı

Karamsarlık yok ,
Hasret lokmasını umuda katık ederek,
Güneş daha güzel doğacak umuduyla yarınları bekliyorum,
Güzel ve mutlu yarınları,
Yarını gözlemek mi, eskiyi özlemek mi?
Bilemiyorum.

Herkese tepeden bakan lkardeşim
Nezaket nerede siz nerdesiniz
Nifak tohumları eken kardeşim
İnsanlık nerede siz nerdesiniz.

Yanına geleni bile sormazsın

Bin dokuz yüz on dokuz doğum yeri Bulgurlu
Yağız bir delikanlı adı Hamit Fendoğlu
Halktan, milletten yana yürek sevgiyle doldu
Halk öyle çok sevdi ki namı Hamido oldu
Yiğitlerin yiğidi delikanlının hası
Gönlü hizmetten yana memleket sevdalısı

HAYAT!..
Sürprizlerle dolusun sen,
İnan korkar oldum senden!.
Yüzüme gülen de sensin,
Istırabı çektiren de.
Şu an bir şaka gibisin,

Bilir misiniz hazan mevsimini
Rüzgar sesini yükseltirken kulaklarda
Titreyen yapraklar yeri gözler o anda
Damla damla yağmurlar düşerken yapraklara
Sararır yapraklar birer birer,
Dökülür etrafa hazan mevsiminde.

Yirmi yıldır bir kantinci tanırım;
Adı Bülent, kendi "Bülend" hoş sohbet.
Konuşunca bitmeyecek sanırım;
Adı Bülent, kendi "Bülend" hoş sohbet...

Bir sohbeti var, insanı bitirir;