Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Bu Vatana 1071 Alpaslan la girdik
Binlerce canla pahasını biz ödedik
Onun sevdasına da öncelik verdik
Bu Anadolu’ya Türkün vatanı dedik
Kutsal sevdamız diye bizler sevdik…..

Can içinde dostlar canı buldum
Nere baksam dost onu gördüm

Halil ÇOLAK 07.07.2013
ANKARA

Helal haram demeden doldurur torbasını
Düşünmezdi nasıl verecek son nefesini
Yaptıklarıyla hazırlarlar cehennem ateşini
On paraya satıyorlar vicdanlarını, şereflerini

Varmak için ulu cana
Hak yolunda olana
Can kurban yaratana
Ona olan aşk biter mi?

Damarımda kanım ile

Oy Corona, Corona
Çıkmışsın dünya turuna
Hiç yorulma, bilmezmişsin
Çıkmışsın dünya turuna

Ne sapık şeysin sen

Çıkınca topraktan baharın müjdecisi kardelenleri
Açınca gönüllerde sevenlerin gonca gonca gülleri
Dinle gül dalında serenat yapan o âşıkta bülbülleri
O zaman anlarsın sevgi denilen iyileşmez acı derdi

Cesaretin bittiği yerde esaret başlar
Onur gider, şeref gider eğilir başlar
Hakkın peşinden gitmeyen başlar
Yiğit bir kere korkak bin kere ölür

Mert ile namert elbet ki bir olmaz

Erciyes dağı karı erimeden
Muhabbetimiz tamda bitmeden
Dostluğumuz başındayken
Zamansız gittin Ömer gardaş

Daha söyleyecek söz varken

Yar dedikçe yaralarımı azdırdın
Bu seven gönlümü de bıktırdın
Sen sevmenin acısını çektirdin
Nasıl yar diyelim zalim yar sana

Doktorlar bilmiyor bulun ilacını

Güller soluyor goncada anayurdumda
Fidanlar yatıyor vatanın kara bağrında
İdarecilerin zerre kadar yok umurunda
Vatın bağrından hançeri kim çıkaracak

Herkes makam mevkiler peşinde