Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Gönül kervanı durmayı yürüyüp gitsin,
Söyleyin seven sevdiğini nasıl unutsun
O aşkı gönlünde büyüttükçe büyütsün
Sen unutma o unutursa can unutsun

Hal ÇOLAK 24.07.2013

Damla, damla aktın ANADOLUM kanıma,
Bir göl oldun sonunda benim sevdalarıma.
Nereden bilebilirdim ki,aşık olacağımı sana...
Benim güzel yurdum bu can kurban aşkına

Duysun bütün cihanda eş dost arkadaş,

Beni hiç anlamadın, divane gönül,
hiç anlaşamadık benle seninle...
Seni memnun etmekle geçti bu ömrüm
gel sevdiklerimizle olak seninle...

hayal peşinde koşma ne olur boşuna,

Sana geldim niçin gelmedin
Gelipte sıcak kollarınla sarmadın
Niçin sevgi ile yarım bakmadın
Sendemi suç bendemi suç bilemem

Dışarda kar yağıyor toprağın isteği

Dadaşlar diyarında bende büyüdüm
Vatanımı bayrağımı sevda edindim
Tabyalarda destanımı da okudum
Ben Erzurum ben Türkiye’yim ben

Yaylasında bin bir türlü çiçeği var

Lisani hal ile sen kardeşim anlarsın halden
Gönül dostlar kardeşim çıkmaz gönülden
Kalp ayrılır mı içeri eklen sevgi gülünden
Soldurmadan gülü büyütelim olan ömürden
Sen git İlyas kardeşim sen güle güle

Bugün gönül taşmış çağlayarak akıyor
Geçmiş çileli ömre şimdi gıpta ile bakıyor
Her şehit haberine gözyaşları döküyor
Benle birlikte ana baba evlatlarda ağlıyor

Niçin bu haldeyiz nedir bizim günahımız

Hz. Muhammed gibi resulün varken
Görmezmisin neden ateş yakarsın
O resulün yolunda güller kokarken
Niye inadına sen şirke saparsın

Zamanın insanı da azdıkça azar

Bekliyorum kutlu sabahı,
Zamanı belirtecek ezanı.
Ben istiyorum sevabı,
Sen bizi sevdiğin kadar.

Her an aklımda olmanı,

Can oldun yavrum sende canıma
En sonunda tat verdiniz hayatıma
Rast geldi talih kuşu kondu başıma
En güzel gülüşleri attın bu dedene
Ne zaman geleceksin deden evine