Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Az kaldı vatanın bölünmesine
Paçavra asıldı gözüne sokarcasına
Barzani’ye kucak açıldı rezilce sine
Gaflet uykusunda yat, sakın uyanma

Kırmızıçizgilerimiz hep oldu beyaz

Ağaçtaki yaprakta.
Ona can veren toprakta.
Yağmurun damlasında.
Rabbimin hikmeti vardır.

Gönüldeki sevgide.

Beni hiç anlamadın, divane gönül,
hiç anlaşamadık benle seninle...
Seni memnun etmekle geçti bu ömrüm
gel sevdiklerimizle olak seninle...

hayal peşinde koşma ne olur boşuna,

Dadaşlar diyarında bende büyüdüm
Vatanımı bayrağımı sevda edindim
Tabyalarda destanımı da okudum
Ben Erzurum ben Türkiye’yim ben

Yaylasında bin bir türlü çiçeği var

Lisani hal ile sen kardeşim anlarsın halden
Gönül dostlar kardeşim çıkmaz gönülden
Kalp ayrılır mı içeri eklen sevgi gülünden
Soldurmadan gülü büyütelim olan ömürden
Sen git İlyas kardeşim sen güle güle

Damla, damla aktın ANADOLUM kanıma,
Bir göl oldun sonunda benim sevdalarıma.
Nereden bilebilirdim ki,aşık olacağımı sana...
Benim güzel yurdum bu can kurban aşkına

Duysun bütün cihanda eş dost arkadaş,

Gönül kervanı durmayı yürüyüp gitsin,
Söyleyin seven sevdiğini nasıl unutsun
O aşkı gönlünde büyüttükçe büyütsün
Sen unutma o unutursa can unutsun

Hal ÇOLAK 24.07.2013

Bugün gönül taşmış çağlayarak akıyor
Geçmiş çileli ömre şimdi gıpta ile bakıyor
Her şehit haberine gözyaşları döküyor
Benle birlikte ana baba evlatlarda ağlıyor

Niçin bu haldeyiz nedir bizim günahımız

Vatanın her tarafından gelir acı haberler.
Vatanıma dolmuş, binlerce bağrı yanıklar.
Zülüm artıyor her tarafta işlerde zor işler.
İşte beceriksiz idareciler eserinize bakın.

Allah kitap diyene, safça kandınız sizler.

Tut dedim ellerimi tutamam dedi
Affet dedim beni af edemem dedi
Bir kere gül dedim gülemem dedi
Yaramı sar dedim saramam dedi