Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Tatlı hayatımız döndü zindana
Ümit bahçelerimiz oldu virane
Rüyalar oldu hepten kabus
Kalplerimiz olmuş mahpus
Aşk hayalde görülen düş
Netice değil mi koskoca hiç

Birbirinizi sakın gıybet etmeyin
Helal lokmanıza haram katmayın
Çağrılmayan yere sakın gitmeyin
Neticesinden pişman olursun

Dikensiz sen hiç gül gördün mü?

Nerden geldi yine mevsimsiz bahar.
Mevsimsiz gelen baharda dertlerim azar.
Bitmez dertlerim benim uzadıkça uzar.
Bekliyorum güllerim solmadan belki açar.

Neden bana mevsimlerin kastımı var.

Titreme geldi bedenime
Ümitsiz bir derdin içine
Rica kar etmez kalpsız birine
Kabahatleri üstü üstüne
Acıyorum kendi halimize
Neden, niçin sordum kendime

Tatlı hayallere senle daldım
Ümitle bekledim durdum
Riya değil geçek sevdim
Kalbimin atışında buldum
Acı tatlı hepten seni sevdim
Nedir çaresi, yandım kavruldum

seven fazgeçmez sevdiğinden
nasıl vazgecer can yoldaşından
çok şey anlatır damla gözyaşından
nasıl vazgecer gönül sevdiğinden

sular buklum buklum akar gider

Hakkın divanına varınca
Gonca gül gibi gönül açınca
Gönül aşktan sarhoş olunca
La ilahe illallah, dilde deyince
Nasıl bahtiyar olmaz ki insan

Çoktan beri vatandan uzak kalmışsam
Hem ağlayıp hem de gülmüşsem
Hasretliği yüreğime koymuşsam
Nabzım atar vatan vatan diye

Erzurum gittikçe sahipsiz oluyor

Açmayı bilmesen derdini dosta canana
Gel ağlama deli gönlüm gül yeter
Acılar içini yakıp ta kavuruyor sa
Sen ağlama deli gönlüm gül yeter

Alevsiz ateş siz yanıp tutuşan yürek

Kim ne derse desin hangi it ürürse ürüsün
Bozkurttum üç hilali alıp korkusuzca yürüsün
Zafer yakındır düşmanlar tarafından bilinsin
Hakkın vadettiği mutlu günler ülkücü yakın.

Halil Çolak 06.06.2915 Kocasinan. KAYSERİ