Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Topladın su damlası rabbim göl ettin bana
Nice düşmanlarımı sonra dost ettin bana
Elimi kanatan dikeni acıdın gül ettin bana
Dayamışım sırtımı beni o yaratan Allah’a

Günahım da çok yalvarıyor bu aciz sana

Marmara’nın aşka davet eden mavi sularında
Ormanların içinden akan derelerinde
Toprağı papatya sarmış, çimenler gözlerinin renginde
Berivan ise bitmiş, yalçın kaya tepelerinde

Bülbüller öter, gece, gündüz aşk bahçelerinde.

Rüzgarlar kırsa da dalımı
Acımadan yaksalar canımı
Suçsuzken alsalar vebalimi
Söyleyin sevenin günahı ne

Sevmekse günahım benim

Aşkın bana sonsuz acı vermekte.
Verdikçe de yakıp, kul etmekte.
Gittikçede her gün artmakta.
Bu acıyı nasıl dindire cem bilemiyorum

Sevda çiçeğim özledim seni

O mübarek, şafak sökerken aklıma düştü,
Bu bir mübarek vakitte yine gönlüme düştü.
Ezan sesi de yükseldi şehirden gökyüzüne
Gözyaşlarım da süzüldü birkaç hisli satıra,

Ezan sesleriyle inlerken bin bir âlemle ben,

Hayat bir yol senle ben yolcu canım
Anla artık gönlünde olmak istiyorum
Gel engeli kaldıralım olmayalım yabancı
Ümit var diyor o falımıza bakan falcı
Elin ver elime aşkla tutuşsun gönlümüz
Artık buzlar çözülsün gülsün yüzümüz

Unutulmaz şarkılarda kendimi buluyorum
Kulaklarımda hala sesinle de çınlatıyorsun
Arkamda hissediyorum da sıcak da nefesin
Unutamıyorum ışıl, ışıl candan da bakışın
Beni mest ederdi o candan zevkle gülüşün
Aklımı başımdan alırdı şuh kahkaha atışın

Hayat yaşanılan gerçek
insanlarda sevme korkusu
Aşk sevmeye hazır gönülün
içine konulmuş tuzak
Halil Çolak 16.7.2005 Ankara

Kanat çırparsınız yüksek yerlerde
Uçun şu gökyüzü sizin turnalar
Dolaşıp durun siz semalarda
Erzurum’un göllerine konun turnalar

Turnalar ucun gidin bizim ellere

Baktım dağlar benim gibi başın dumanlı
Ayrılıklar sebebi sen misin? doğrumu dağlar
Gönülleri çağlatırsın gem vurulmaz su gibi
Karla, fırtınanla yolları kesersin dağlar

Ruhumda esen fırtınalar sendeki gibi