Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Palandöken yeşil gelinlik giymiş başında kardan duvak
Gönüller birbirini sevmiyor insanlar birbirinden ırak,
İnsanlık yok olmuş her yerde insanlara kurulmuş tuzak
Gidiyor elden can vatanım olan benim Erzurum’um,

Geçilmiyor Erzurum’un caddeleri de çakır çukurdan,

Doğruyla yanlış,iyi ile kötü bir kefeye konulmaz
Doğruyla yanlış,iyilik kötülükle eşitte tutulmaz
Doğrunuzda,yanlışınızın da mimarı sensin
İyiliğinde kötülüğünde kardeşim üstadı sensin
İster doğru yolda git ister yanlış yolda yürü git
İster doğruluk kervanına katıl istersen yanlışlık

Durmadan çağlayan yaşlarım dinse
Acılar içindeki gönlüm sukutta bulsa
Har olan bahçemde çiçeklerle dolsa
Bu deli gönlümü biraz alı ver gitsin

Yürü gel dostum sen kalma ırakta

Vatanım niçin,niçin bu kötü halede düşer
Vatanımdaki olumsuzluklar hep beni üzer
Bitmeyen engeller bizim yolumuzu keser
Bütün engelleri aşıp yine zafere de gideriz

Anlıyorum dünyadaki zalimden felaket yakın

Solmaz dedim
Senin için ektiğim çiçekler.
Soldu birden
Kurudu döküldü yapraklar
Siyah saçlarıma
Ak düşmez ben dedim

Niye hasret bıraktın beni de sana,
Bak ağlıyorum yana yana,
Can kurbandır da her zaman sana
Canan dön gel artık gel bana,

Söyle bana nedir seni benden kaçıran,

Ulu devletim olan Osmanlı yıkıldı
Kan gölünde yüzer benim Filistin
Adalet olmayan yerde insanlık bitti
Bizden imdat bekler benim Filistin

Yüz binlerin eli havada hep dua eder

Dedim ki yar bana acır gönlünü belki acar
Gülü kokladığı gibi belki yar beni de koklar
Dedim gözüne uyku girmez yar beni bekler,
Yarın sevdası yüzünden de nara düşmüşüm.

Ben yarın sevdası yüzünden düştüm çöllere

Gönlümde baharı beklerken yeniden kışlar oluyor
Sevgi bağında ektiğim yeni fidan çiçekler soluyor
Bu garip olan dünyada gelen vuruyor giden vuruyor
Başkasının yaptığı olumsuz işler hep beni buluyor

Ne zaman gelecek rabbim gönlüme o güzel sıcak yazlar

Tüllenen güzel Ankara akşamlarına yar sordum ben, seni
Saçlarıma kar yağdı İstemem zamansız gelecek ben yazı,
Gül bahçesi Gönlüme yerleştirmiştim gül olanda yar seni,
Hazan vurdu, bora vurdu perişan etti zamansızda sel beni,

Yaktı beni her an aşk ile mahzun,mahzun bakan bana gözler,