Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Zaman zamanla yarışıyor
Hile hakka karışıyor
Durduğun yerde
Çamur sana bulaşıyor
İşte böyle bir zamana kaldık

Unut gitsin bendenkalan ne varsa
Bana yeter benim olan yalnızlığım
Mutluluk değil gönüle kar yağarsa
Kahreder beni o an imkânsızlığım

Her an için,için sevgi seni anarım
Yudum,yudum aşkım senide içerim
Sevinçten kuş olurda sana uçarım
Talih bırakmaz sonucu ise kaderim

Bilemedim kader böyle yazılmış

Uçup Geçiyor zaman nasıl anlamıyorum
Ömrüm hangi kervanla gidiyor bilemiyorum
Ölümü hatırlatan sacıma her an aklar düşüyor
Gönlüm neden üşüyor dostum bilemiyorum.

Günleri karıştırdım ben birbirlerine

Birileri ağlarken sen gülemezsin
Cahilsen gerçekleri göremezsin
Bataklığa battın mı çıkamazsın
İşini bilmedin mi adam olamazsın
İşini bilmedin mi memur olamazsın

Gönülden seviyorum söz söyletmem sana
Çekilmez gamın kederin yükletme bana
Sevda yüküm yarım çok gelir mi? sana
Aşkın acı çektiriyor canım gücenme bana

Halil Çolak 20.5.2006 Ankara

Gönül bahçemin en son sensin solmayan gülü
Ümit etmiştim ben senle mutlu neşeli yaşamayı
Leylakların altında gözlerine bakarak oturmayı
Fark etmedin mi? seni ne kadar çok sevdiğimi

İstiyorum senle hep el ele birlikte gezmemizi

Filistin sevdası düştü bu gönüle,
Gönüldeki bahçem kana döndü.
Can demiştim şeyda bülbül Filistin’e
Göz yaşlarım benim sele döndü.

Ben istemem Lale sümbül bahçe bağı,

Gönlüm tarif edilmez bir güzele dolaştı
Sevdayı aşk canım başıma gör neler açtı
Bu sevdayı halime de görenlerde yaştı
Bu sevdayı aşkım başıma çok işler açtı

Halil Çolak 12.3.2006 Ankara

Gönlümdeki sevgi senin eserin
Kırmızı gül olan benim aşkım
Beni kavurur yok eder
Çakmak çakmak parlayan gözlerin
Yokluğunda beni çıldırtan
Özlemin senin aşkın