Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Unut gitsin bendenkalan ne varsa
Bana yeter benim olan yalnızlığım
Mutluluk değil gönüle kar yağarsa
Kahreder beni o an imkânsızlığım

Her an için,için sevgi seni anarım
Yudum,yudum aşkım senide içerim
Sevinçten kuş olurda sana uçarım
Talih bırakmaz sonucu ise kaderim

Bilemedim kader böyle yazılmış

Uçup Geçiyor zaman nasıl anlamıyorum
Ömrüm hangi kervanla gidiyor bilemiyorum
Ölümü hatırlatan sacıma her an aklar düşüyor
Gönlüm neden üşüyor dostum bilemiyorum.

Günleri karıştırdım ben birbirlerine

Göz olanı,beyin olacağı görür tarih tekerrürü görür.
Asıl azmaz bal kokmaz herkes bunları artık görmeli
İncelik belde değil güzel sözler söyleyen dilde olmalı
Doğruluk sözde değil insanın özünde her an olmalı
İnsanın güzelliği yüzünde değil onun yüreğinde olmalı

Birileri ağlarken sen gülemezsin
Cahilsen gerçekleri göremezsin
Bataklığa battın mı çıkamazsın
İşini bilmedin mi adam olamazsın
İşini bilmedin mi memur olamazsın

Vatanım niçin,niçin bu kötü halede düşer
Vatanımdaki olumsuzluklar hep beni üzer
Bitmeyen engeller bizim yolumuzu keser
Bütün engelleri aşıp yine zafere de gideriz

Anlıyorum dünyadaki zalimden felaket yakın

Solmaz dedim
Senin için ektiğim çiçekler.
Soldu birden
Kurudu döküldü yapraklar
Siyah saçlarıma
Ak düşmez ben dedim

Durmadan çağlayan yaşlarım dinse
Acılar içindeki gönlüm sukutta bulsa
Har olan bahçemde çiçeklerle dolsa
Bu deli gönlümü biraz alı ver gitsin

Yürü gel dostum sen kalma ırakta

Palandöken yeşil gelinlik giymiş başında kardan duvak
Gönüller birbirini sevmiyor insanlar birbirinden ırak,
İnsanlık yok olmuş her yerde insanlara kurulmuş tuzak
Gidiyor elden can vatanım olan benim Erzurum’um,

Geçilmiyor Erzurum’un caddeleri de çakır çukurdan,

Filistin sevdası düştü bu gönüle,
Gönüldeki bahçem kana döndü.
Can demiştim şeyda bülbül Filistin’e
Göz yaşlarım benim sele döndü.

Ben istemem Lale sümbül bahçe bağı,