Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Bazı baykuşlar var kendini bülbül sanıp ötmekte
Kendini Sinan sananın eseri bir yelle yıkılmakta,
İlimden habersizler din adına fetvalar vermekte
İffetsizler pazara düşmüş meydanda satılmakta.

Çınarın gölgesinde ben de yatıp uzandım
Dostum Bin bir sevda ile birden uyandım
Aşk ateşi ile Yunus gibi yandım kavruldum
Bilemedim kendimi sonsuz umuna daldım

Her Allah dostu mekanında bir hikmet aldım

Yüzün bir sebepsiz olmasın üzgün,
O gün başucuma muştularla gel
Arkanda,bırakma bir olumsuzluk,
sevgi ve mutluluk dağıtarak gel

Elinde, eksik olmasın çiçekten demet,

yüklesem dağlara yerle bir olur
akan göz yaşlarımdan göl olur
hasret ateşi gönlümde kor olur
kim bildi gardaş kimin derdini

dermansız dert Allah vermezmiş

Ben gülersem yavrum senle birlik gülerim
Hasretle ceylan gözlüm yollarını gözlerim
Gelemem yavrum sana çok uzak yollarım
Sensiz yavrum biz nasıl bayram edeceğim

Hasretinle yavrum ciğerimi yaktın kavurdun

Hep inatlaşır yıkarsında gönlümü
Sevdasıyla yanıp,yanıp döndüğüm
Kin tutarak ben bitiremem ömrümü
Seven sevdiğini kırmaz sevdiğim

Gönül dergahım benim sevgi yeridir

Bu gurbetten canım gardaş nedir çektiğim
Bir kere arayıpta sormazlar dostlar benim
Yoluvermez karlı olan dağlarda ben gelim
Hasretlik bu yanan yüreğimde kor benim

Gönül yollarını hepten bende kapattım

Zalim feleğin elinden bile
Senin aşkın şarabı olsa içerim
Senin aşkı cezası olsa idamlık olsa
Kendi ipi kendim çekerim
Halil Çolak 167.2005 Ankara saat:19:05

Karanlık gecelerin sonu nurlu sabahtır
Gökyüzünün sultanı canan ayla güneştir
Sabrın sonu yaren elbet felahtır
Allah’a isyan ey kul bil ki günahtır

Gönül bahçelerine nefret yerine çiçekler ektir

Kader ağı gibi öreriz yollarla yurdumuzu
Dağ tepe demeden aşar yaparız yollarımızı
Yaptığımız yolla kavuştururuz hasret olanı
Fedakar ve cefakar çalışan karayolcularız

Aşılmaz denilen dağlar baş eğdi yol verdi bize