Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Ey gönül kimi kimden sorarsın sen.
Niçin durmadan için için yanarsın sen.
Kapılmış rüzgara yerlerde sen sürünürken.
Dön geri gel hakkı hakta buluş iken.

Halil ÇOLAK 04707/2012

Irak, Afganistan’da ağlayan çocuk
Anasının kucağında ölen Afganlı çocuk.
Senden önce anasının kucağında birlikte öldü Iraklı çocuk.
Doymadı kana Amerika denilen zübbe kancık
Vietnam da vahşice öldürülen binlerce çocuk
Hiroşima’da, Nagazaki de telef olan Japon çocuk.

Sende sabah ezanına
Bin bir hatim duasına
Cuma günü salasına
Doyum olmaz Erzurum

Dadaşın at oynatmasına

Niçin derdime derman olmazsın.
Niçin bana candan gülmezsin.
Niçin seni seven kulu sevmezsin.
Derbeder edersin beni her akşam.

Niçin goncada gülü kuruttun.

Derdim sensin,
Dermanımda sensin,
Ayımda sensin
Güneşimde sensin
Umudum da sensin,
Mutluğumda sensin,

Sahaya çıkıp o destanı da yazdın
Galibiyetine ben sevindim coştum
Zafere inandın, şampiyon oldun.
Tarihe imzanı attın Bursa sporum

Yeşil rengine bahar vurgundur

Öl desen ölmez miydim.
Gel desen gelmez miydim.
Sev desen sevmez miydim.
Can olan yarim benim.

Sar desen sarardım seni.

Seni nasıl sevdim
Kıymetini bilemedin
Yandı yürek senin için
Seven kalbi göremedin

Bu kalp çarptı senin için

Sen oradan gelsen,yeğenim bende buradan,
Buluşsak seninle boğazda bir akşam üstü.
Engelleri yok edelim yeğenim biz aradan
Buluşsak seninle Ümit’im bir akşam üstü.

Gittiğin yerde yeğenim,kışın lapa lapa kar,

Gönlüme girdin bütün sevginle,
Yasaklar dinlemez deli gönlüme,
Nasihat olsun kalbi boş olanlara,
Sevilmeden sakın sevmeyin,