Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Vatanın her karış toprağı her an ağlıyor
Vatanı idare edenler gaflet içinde uyuyor
Analar babalar yas içinde içleri yanıyor
Vatan bölünüyor yeter yeter yeter artık

Çaresi var yeniden getirin ite idamı

Şehit kanları dökülmüş olmuşsa kandan göl
Üzerine düşer yıldızla ay, olur o kutsal sembol
O kutsala derler hilalli ay yıldızlı şanlı bayrak
DALGALANDIĞI TOPRAK OLUR, VATAN VATAN DENİLEN TOPRAK

Halil ÇOLAK 02.09.2012

Bu vatan cennet vatanın düşmanın üzerinde gözleri
İhanet eden ile ömür boyu sürer benim hep kavgam
Hain alçaklarında kırk batman balla yenmez lafları
Şerefsizlerle, dönmeyle kutsal vatanımı paylaşmam

binyemişbirden beri oğuz boyu Türkün onun kalacak

Vatan toprağımız gidiyor elden,
Gaflet uykusundan uyanda tezden
Bunların düşmanlıkları var ezelden
Her yönden düşman çevirdi seni

Hatırla Osmanlını yıkılışını

Yorgunum,
Bitap düşmüşüm
Ben yorgunum.
Ruh yorgun,
Özlemlerim yorgun düşmüş.
Beklentilerim ki ümitsiz.

Hani sen gelecektin,bekletmeden
Mutluluk Işığıyla güzel ilkbaharın.
Hani dostum sen bana gelecektin,
Olsan bile, bir ucunda dünyanın.
Sen her zaman dostlarla
Her zaman mutluluk peşindeydin,

Bir dokundum bin ah işittim
Yar olmayan ben yârimden
Vicdanını kararmış gördüm
Yar olmayan ben yârimden

Günümü geceye benzetti

Kır çiçeklerinin yurt tuttuğu
Kayalarında kartalların yuva yaptığı
Gökyüzünde kuşların özgürce uçuştuğu
Çağlayanlarında suların çılgınca aktığı
Bir memleketin ben çocuğuyum

Ey kalbi diri olan cananım.
Ben maşukuyum o Leylanın.
Ayrı düştüğümdendir figanım.
Ben yıllardır o gerçek dosta hasretim.

Ömür kısa yollar gibi.
Ben coşamam seller gibi.
Hazan oldum yaprak gibi.
Boşa geçti benim ömrüm.

Kadermiş bu dediler.