Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

İnan ki! Kırılmaz inanırsan geninden gelen senin azmin
Paramparça, kırık dökük olsak ta sönmez vatan aşkımız
Çaresizliğin, ümitsizliğin türküsünü söyletseler de bize
Türkülerin en içlisi, en hüzünlüsü vatan büyük aşkımız

Varlığına servetine güvenme bir gün iflas edersin
Fazla kibirlere,gururlara kapılma gel insanoğlu
Bu kainatın sahibi olan o yüce rabbim yaratanın.
Sen ancak onun zerresisin sen zavallı insanoğlu

Nice padişahlar geldi gitti bu dünyadan nice krallar

Ayrılıklar matemdir, ayrılık ölüm.
Canlardan ayrılık, dosttan ayrılık.
Mertlikten habersiz namert ayrılık
seni canından eden nankör ayrılık.

Ayrılık kalpte hüzün, ayrılık figan.

Dur yolcu bu toprağa destursuz girilmez
Girenin akıbeti ne olacak asla bilinmez
Bu toprak Türk’ündür ona sahip çıkılmaz
Çanakkale imandan kaledir geçit vermez

Tekbirlerle köpürür şaha kalkar dalgalar

Rahmet istiyorum ben sağnak,sağnak yağacak
Yağmur istiyorum çorak toprakları yeşertecek
Yangın istiyorum rabbimin aşkıyla beni yakacak
Ne olursun rabbim gönlümü senin aşkınla bırak

Vazgeçme gönündeki sen bu sevdadan,
Gönlünde kışlar olsa da sen yazı bekle,
Ani güllerin birden sararıp ta solsa da,
İkinci baharda açacak sen gülünü bekle,

Ömür mevsimlerinde geçim zor olmuş,

Unutuldu mu yanık dereler
Unutuldu mu millet alacalar
Hamilelerin karnını deşenle
Ermeni’yle dost oldu BEYLER

Bu nasıl zülümdür gardaş

Gelin bir, sayfa açalım aşkın şafağından,
Dönelim gelin duyduğumuz kin garazdan
Bizden evvel erişenler,haz almadı bu işten
Ağlar milletim hasret kaldı mutlu gülüşten.

Dönmek mi? Ne mümkün geri dönmek,

Gezer bir kadın başıboş
Nara atıyor durmadan anla ki
O kadın sarhoş..
Zaman içinde ararsan kendini
Sakın ondan o kadın sarhoş
Halil Çolak26.6.2005 İstanbul

Müslüman’ın gönlü ne sevgisiz olur ne de mabetsiz,
Doldurmuştur gönlünü güzel güller ile kinsiz garezsiz,
Hakka inanan edemez ne vatansız, ne de kıblesiz,
Gafil Bütün mülkler Allah’ındır asla değildir sahipsiz.