Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Hayat bu olur ki düşersin bir hataya,
Olmaz bir yerde çatarsın bir belaya,
Sabretmekle çıkarsın o beladan felaha
Ders alırsan düşmezsin bir daha o hataya

Halil Çolak 24.7.2006 A nkara

Dağlarında açar kır çiçekleri,
Bahçelerinde kokar kırmızı gülleri,
Eser vadilerinde serin rüzgarları,
Dadaşlar diyarı Erzurum yurdu,

Ermeni’ye, Rus’a dersini verdi,

Bütün kapılar kapansa da senin kapın kapanmıyor
Sen den başka hiçbir şeyden de ben korkmuyorum
Uykusuzum ben, seni düşünmeden uyuyamıyorum
Karanlık bastırdı mı ruhum tekrar tefekküre dalıyor

Ruhum senin için bedenimden de koptuğum doğru

büyük bir buluşmadır benim bildiğim ölüm
amali iyi olanlara olan ebruli nurlarla gelir
yanardağ öfkesi gibi gelir bazıları için ölüm
bazısına düğün dernektir bazısına felakettir

amelleriyle yüklüdür ölümü bekleyen kişi

Zaman gelmedi mi kader kervanı da yürümez
Hayatta insan her zaman iyi saltanat sürmez
Başkasında gördüğü kusuru kendinde görmez
Kusurunu görmeyen ham kalır kemale ermez

Senin o harika güzelliğin
Ağaçlar yeşilliğini vermiş senin rengine
Çiçekler ayrı güzellik katıyor güzelliğine
Her zaman burada olmalıydım
Her baharda yemyeşil ağaçlar altında
Rüzgar olup esmeliydim yapraklarına

Mahkumum beni dinlemeyen gamlı gönlüme
Dizde takat yok ki gitsin zalim yarın peşine
Yara selam söyledim serin seher yeliyle
Almamış benim selamı vefasız geldi geriye

Dikenler yerine gönlüme güller ekeyim

Sevgi kalplerde açan gonca gonca güldür sevgi
Kışın haşin boradır yazın yakan bir ateştir sevgi
Susamış çölleşmiş gönüllere bir yağmurdur sevgi
Seven Genç kalplerde kıvılcım bir ateştir sevgi
Sevgi zorluklar içinde sevdiğini sevmektir sevgi
Engellere fedakârca göğüs germektir bil sevgi

Yollara köprü oldum çaylara bent
Yunus gibi yandırdı da aşk beni
Boynuma sevdadan attılar kement
Susuz çöle döndürdü bu aşk beni

Kimi deli, kimi mecnun dediler

Hokkabaz
Şu hırsız
Şu hilekar
Şu madrabaz
Toptancılıkta ne denir.
Her ipte