Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Su değil,bu hayatındır akıp ta giden
İşittiğin Cin’de inleyen Türkün sesidir
Duyarsız insanlık vahşeti de seyreden
Vahşete başkaldıran halkın isyanıdır...

Sarhoş değildim, içmeden sarhoş ettiler
Ben Vatanımın yollarında izi kaybettim,
Hanlarımızda konaklayalım dedim beyler
Yattığımız o güzel Hanlarımı kaybettim!

Anladım, hangisi gerçek, hangisi yalan

Kullar görmek ister yattığın dergahını
Terk ederler giderler sevdiği servetini
Hakka da varmaktır halis olan niyetleri
Gül kokulu benim can Muhammed’im

Adını andıkça canım canıma can katılır

Gönül bahçende diktiğin çiçeğin var mı mı?
İnsanı insan yapan üstün değerin var mı mı?
Gönülleri yıkıp bahçelerini harap sen edince;
Onları imar edecek ustan ve güçün var mı?

Halil ÇOLAK 30.07.2009

güldür benim için güzel yavrularım gül,
hep yüreğimde öter sizin için o bülbül,
oğlum da gül kızlarım da hepsi bir gül,
hiç kalplerinde susmasın ötsün bülbül.

Halil ÇOLAK 04.08.09

Allah dost isen sultana da yıkattırır sırtını
Cân içinde cânân olanlar ancak bilir seni
Hakiki iman söndürür cehennemin narını
Hak yolunda giden insanlar da bulur felahı

Halil ÇOLAK 24.01.2009

Sen bekle kaderim ben buradayım
İçimde hiç terketmeyen yalnızlığım
Çünkü hüzündeyim karanlıktayım
gel benim kaderim hep seninleyim

Çünkü gözümü uyku tutmuyor yalnızım

Yüksek kayalardan dökülür tortum şelalen
Cennetten bir köşedir Rize de fırtına deren
Çoruh ki Bayburt’tu süsleyip içinden gecen
Her köşesi ayrı güzel olan bu cennet vatan

Ağlayarak çocuk başlar hayata!
Yavaş yavaş boy uzar yukarıya.
Katlanır ya cefaya yada sefaya,
Hayatımız bir şekilde son bulur…

Ya insanlığa dosttur yada düşman

Türkün dağlar arasındaki esaretten bugün kurtulduğu
Baş eğmeyen demire de su verdiği ondan kılıç yaptığı
Demir dağı eritip kendisine Türk’ün bugün yol yaptığı
Duyun ey millet Türk’ün yeniden tarih sahnesinde aldığı
Türk’e baş eğdi dağlar yol vermeyen vadilerle birlikte
Ergenekon’dan çıkıp, onun Türk’ün cihana yayıldığı gün