Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Ezan sesleri yükselirken Çanakkale de semaya...
Meleklerde askere eşlik ederdi ulvi olan nidaya...
Yükselirken ruhlarda, yüce yaratan rabbin katına...
Allah’u ekber sesi korku salardı düşman yüreğine

Kanlardan göl olmuş toprak üzerine ayyıldız inmiş...

Ne yazdın ne de haber gönderdin
Vefasız bir kuru selam salı verseydin
Nasıl sevdiğimi yar sen de bilseydin
Ne cefalar çektiğimi birde görseydin
Yoksa ben mi yanlış tanıdım seni?

Yarabbi binlerce hacı huzurundalar
Sana gönülden yalvarmadalar
Aşkımdan yanıp kavrulmadalar
Yanmış gönüllere su ver Yarabbi
Lebbeyk Allahümme sesleriyle inliyor dağlar ve taşlar
Huzurunda günahkarlar döker kanlıda yaşlar

Haberlere bakarken birden şok oldum
Haini köşkte görünce kalpten vuruldum
Acılar içinde yandım kıvrandım durdum
Bunca genç yiğitler soruyorum niçin öldüler

Ekrana baktıkça karardı millet benim içim

Sen bastığın yerde çiçekleri incitme büyüsün
Bırak yaşasın ki en güzel kokuları sana sacsın
Yaşamına sevinç, mutluluğuna mutluluk katsın
Sen sevgi nehirlerimizin aktığı büyük okyanus

Halil ÇOLAK 13.02.2010

Çal kemancı dinmez içimdeki bu acı
Bu dünya oldu bana hepten yabancı
Gönlümü harap etti giden o yalancı
Arıyor gönlüm onu bulamıyor ne acı
Çal kemanı nasıl olsa içime oturdu acı

Issız bir köşede olsa yine sen varsın
Müminin aklında fikrinde yine sensin
Allah’ım dostların elini açmış duada
Rabbim dostlarınla buluştur Kabe de

Nefse uydurup ta ayırma yolundan

Ey şehri İstanbul o kadar güzelsin ki aşık ettin beni
Sevdiğim çamlıca tepesinden seni seyre dalarken
Hülyalara dalıyorum gemiler mavi sularından geçerken
Bir dakika kalsa ömrüm elimde olsa sende geçiririm
Ömrümün nasıp olan son suyunu sende içmek isterim
İstanbul’um en güzel kadından da o kadar güzelsin ki.

Her şiirimin mısralarında
Her şiirimin hecelerinde
Her şiirimin her bir harfinde
İyi bakarsan sen varsın dost

Halil Çolak 253.2006 Ankara

Bırak göz yaşlarını
Bırak, aksın
ellerin duadan
asla inmesin

göklerden gelen