Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Yaralı bir kuşum
Ağlarım gece gündüz
O güzelim yara ben
İyileşmez aşk derdine
Çaresine çare sen
Bitmeyen yalnızlığıma

Her gün geliyor bir kanlı gömlek
Yeter dursun yapılan bu ihanet
Uyansın artık bu gafletten millet
Dursun artık yeter kan ve göz yaşı

Millet artık Anadolu da infial içinde

Neden gönül böyle doludizgin koşarsın
Bütün seti acımadan yıkar gidersin
Olmadık yerde yüreğe ateş koyarsın
Ruhumu derinden yaraladın be gönül

Acılarla yoğrulmuş bir aşkta bıraktın

Gerçek dost ise üzmezler de derini,
Ata ateştir büyüse de alamaz yerini.
Topraktır kardeşim veren asıl verimi,
Bizim yörede sulu ovalar makbuldür.

Sevgi varsa siler kalbi olan paslıyı,

Sensiz geçmiyor aşkım günlerim benim
Eremedim senle murada sultanım benim
Varlığın olmadan hayatım çiledir benim
Gayem yok oldu yaşamım zindan benim
İlk değil ama son sevdiğim ahum benim

Analara düştü yine acılar,
Vicdanlar o acıdan sızIlar.
Mecliste kansızlar oturuyor
Çeksin gitsin, vatansızlar.

Hepte milletin kanını emmiş,

Ne zaman arzu ile yanar seni özlersem
Karşımda hayalin gelir senin sevgilim
Gönlünde sevgime eğer yer yoksa
Çıkar at kalbinden beni sevgilim.

Halil Çolak20.09,1983

Düştü

Aşkımın baharında
Bir fırtınalı kış günü.
Dondurduk çilesini
Bizde aşkımızın

Hayatı bilmeden yaşamak niye
Ürpermeden geçen ömürde nerde
Size sevgide yeterde kim demiş
Acıya zihin yormayan dost kimmiş

Mabetler içinde sevgi mabedi

Ben ümit vermedim diyemezsin, çok geç.
Bir anda zamanı durduramazsın, çok geç!
Kor yok yerde bir baksana küller savrulmuş
Kerem gibi yandım diyemezsin, çok geç!