Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Mehteran bölüğünde vurunca kösler,
Köslerin sesinden yer gök inler,
Tekbirle başlar, tekbirle biter Marşlar,
Düşman ordusunda bozgunlar başlar,

Asker kendinden geçer nakkare sesinden,

Gurbetin en zor çekilmez yanı
Ne gelen bulunur
Ne soran bulunur
Gezersin her zaman amaçsız halde
Ne selam veren bulunur
Ne de hatır soran bulunur

Sormuyor kimse sen nesin diye
Etnik kimliğin söylemen niye
Bu vatan Türk’tür bak maziye
Yaptığın kötülükler kalmaz yanına
Durduğun yerde hezeyan niye

Gönül kalem dostta name yazınca
Lal olan diller bülbül olur dostu görünce
Kurumuş dereler birden sel olup akınca
Bırakmaz hiç bir engeli gücü yetince
Gönül uslanır hasretine sevdiğine varınca

Dışarıda kar ardı sıra fırtına..
Odada kömür sobası öyle güzel yanıyor ki.
Kuzinenin fırınında patates kokusu.
Üzerinde çaydanlığın fokurtusu..
Tandırda pişen sıcak ekmek kokusu .
Pastırma ve sucuk lükstü yumurta lezzetli.

Gönül bahçesi benden olsun
Gülleri dikmekte senden olsun
Mevsimler gelsin ardı ardına
Senle benim mevsimim bahar olsun
Güllerimiz hiç solmasın
Hep açsın koksun

Sen ağaç olarak yanlız
Ben insan olarak yalnız
Sen çöl ortasında yalnız
Ben insanlar arasında yalnız
Senin etrafını karlar kaplamış
Beni mutsuzluk sarmış

Ömür denilen canım benim hayatım
Gönülden sevdiğim can olan cananım
Bu dünyada alamadım ben muradım
Yakıp yakıp gönül kül eyleme beni

Gönül nedir çektiğim senin elinden

Her köşende diktiğim her ağacımı
Bahçeleri nede diktiğim o güllerimi
Bayırlarında topladığım çiçeklerini
Özlüyorum benim canım Erzurum

Soğuksu içtiğim güzel pınarlarından

Bir aşığın sevdiğine tebessümle gülüşü.
Güneş gibi sıcacık, buna sen nediyorsun?
Bırak ötsün kanaryam aşk şarkısını
At içinden sevgiden ayrı korku düşüncesini
Seni candan sevdiğimi biliyor musun?