Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Gamlanma gönül gülde bile har olur
Bu asırda gerçek dostlarda zor olur
Aşılmaz dağlarda yolcu yolu şaşırır
Kapanmış yollarımız da tipi, kar olur

Ekmiştim gönlüme senin için kır çiçeklerini
Kabullenmiştim ben hayatın tüm gerçeklerini
Yıktın gittin seninle ilgili güzel hayallerimi
Gerçek sevgi bu muydu söyle benim sevdiğim

Dinmez Fırtınalar kopardın da sen hayatımda

Azerbaycan hoydan geldin yeni yurt Anadolu’ya
Geyiklere binerek müritlerinle katıldın savaşlara
Yeşil Bursa’nın fethine katıldınız Tahta kılıcınızla
Orhan gaziye çınar diktirdin devletle büyüsün diye
Menkıbelerinle birlikte adın kaldı geyikli baba diye
Bin bereket getirdin yurt edindiğin İnegöl beldesine

Ne zaman seni düşünsem ey güzel vatan
Aklıma gelir baharın açan kardelenlerin
En karanlıkları aydınlatır sende doğan
Sana hep borçludur güzel cennet vatan

En güzel çiçek insanların sende büyüdüğü

Hepimiz ermeni diye siz sokaklarda bağıranlar
Televizyonlarınızda günlerce program yapanlar
Şehit kanları ile sulanmış toprakları aşındıranlar
Filistin’de katledilirken masum olan Müslümanlar
Niçin dökülmüyorsunuz siz bu sokaklara anlatın
Gazze’de ölen çocuklar söyleyin insan değil mi?

Bütün ihanetlerin soruların cevapları tek bir yerde
Yanlış akan mecrada o suların çekilmediği tek yerde
Bir gemi kaldırmışlar bilinmeyen meçhula doğru
Çok gedmez denizde başlar meçhul Fırtına uğultusu

Toplasam önüme düşen hataların gölgesini bir

Dinletme de bana hüzünlü şarkı
Öyle bir zamanki suçlular haklı
Anlatılmaz dertler her zaman saklı
Teşhisi olmayan derde ilaç verilmez

Halil Çolak 5.2.2006 Ankara

Unuttun mu? Saç üstünde ananının kavurgaları kavurduklarını,
Unuttun mu? Bakır maşrapayla içtiğin koyun yoğurdundan içtiğin ayranları.
Unuttun mu? Nenenin anlattığı unutulmaz Keremle Aslı hekatlarını,
Unuttun mu? Çiğdem abla unuttun mu sen, Unuttun mu sen.

Hayat yolum da oldu hep dik yokuşlu,
Rahat çıkmak için bulamadım basamak,
Bir hüner, birilerini yapmak basmak,
Aslı olan kula mihnet etmeden yaşamak.

Belki yolda acı çekmektir, ağlamaktır,

Yar, yar diye biter de dilinde yar
Her gönülde yatar da bir Gülizar
Sevgi olursa açar da canda güller
Seven gönüller sevdiğine kul olur

Sevgi bahçesinde olmaz dikenler