Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Akıl olmayınca ne yapsın sakal.
Yaptığı her şey kendine vebal.
Olmaz böyle insanlarla istikbal.
Akıl olmayınca ne yapsın sakal.

Şafak sökmeden gün doğmaz.

Her karış torağında vatanın ecdadın fışkırır kanı
Sor bu Anadolu toprağına yavrum o anlatsın sana.
Tarihin incele kurtuluş savaşımız nasıl yapıldı,
Sor ecdadına yavrum, bu mücadeleyi anlatsın sana.

Sanmayın gafiller Anadolu denilen vatan bölünür,

gözlerine baktıkça sevgini gördüm
aşkı anlatır senin dilin damağın
demir atmış kalbime canım hayalin
çözülür dilim seni görünce hülyam

tutulur bazen ayım bazen güneşim

ben sordum sana seni
anlatamadım ben beni
göremedik biz güneşi
aynı yolun yolcusuyuz

sığınırız yaratana

Dışarıda kar ardı sıra fırtına..
Odada kömür sobası öyle güzel yanıyor ki.
Kuzinenin fırınında patates kokusu.
Üzerinde çaydanlığın fokurtusu..
Tandırda pişen sıcak ekmek kokusu .
Pastırma ve sucuk lükstü yumurta lezzetli.

Gönül kalem dostta name yazınca
Lal olan diller bülbül olur dostu görünce
Kurumuş dereler birden sel olup akınca
Bırakmaz hiç bir engeli gücü yetince
Gönül uslanır hasretine sevdiğine varınca

Gönül bahçesi benden olsun
Gülleri dikmekte senden olsun
Mevsimler gelsin ardı ardına
Senle benim mevsimim bahar olsun
Güllerimiz hiç solmasın
Hep açsın koksun

Sen ağaç olarak yanlız
Ben insan olarak yalnız
Sen çöl ortasında yalnız
Ben insanlar arasında yalnız
Senin etrafını karlar kaplamış
Beni mutsuzluk sarmış

Mehteran bölüğünde vurunca kösler,
Köslerin sesinden yer gök inler,
Tekbirle başlar, tekbirle biter Marşlar,
Düşman ordusunda bozgunlar başlar,

Asker kendinden geçer nakkare sesinden,

Gurbetin en zor çekilmez yanı
Ne gelen bulunur
Ne soran bulunur
Gezersin her zaman amaçsız halde
Ne selam veren bulunur
Ne de hatır soran bulunur