Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Uğramadan geçilmez han olan yoldan,
Eylemeyiz yolcuyu dadaşız anlarız halden,
Gönül koyarız dosta yolcuysa bizden,
Dosta her zaman han oluruz biz.

Halil ÇOLAK

Müslüman’ın gönlü ne sevgisiz olur ne de mabetsiz,
Doldurmuştur gönlünü güzel güller ile kinsiz garezsiz,
Hakka inanan edemez ne vatansız, ne de kıblesiz,
Gafil Bütün mülkler Allah’ındır asla değildir sahipsiz.

Gönül dergahında dokurken sevgini,
Gönlüme aşkın haz verir benim,
Görmedim ama o mah cemalini,
İsmini söyledikçe gönlüme haz dolar benim,
İki cihan güneşim Muhammedim benim.

Menzile varmak için ülküdaş çıktığım yoldan
Şafak sökmeden üç hilalle ben geleceğim
Bu kutsal dava için verilen binlerce candan
Üç hilalli bayrağı Çankaya’ya biz dikeceğiz.

Bölücülerin de karşısında durmuşuz dimdik

Kırdığın ayna gibi bırakma gönülü
Dağınık, kırık dökükte etme sevgini
Çaresiz, ümitsizde söyleme şarkını
Türkülerden söyle bana en neşelisini

günü zehrediyor aşk denilen içime düşen kuşku,
beni perişan ettin güzelim, kaşla göz arasında?
Nasıl anlatsam bilmem gönlümdeki yanan da aşkı,
bir ateşim var ki gönlüm de nar ile koz arasında..

Sen ektin yüreğime zalim yarım en acı duyguları,

Nasıl geçti ömrüm bilemedim
Geçti ömrüm kadrini bilemedim
Hep ağladım hiç gülemedim
Bu dünyada saltanat süremedim

Gülmeyi hep ümitle de bekledim

Sevda yakar yüreği insanı çevirir çöle
Engeller çıkar öne felek güldürmez bile
Varamadım muradıma yollar kapandı bile
Görmedi yarım, sevgilim beni anlamadı bile
Işıklarım söndü hayatım geceye döndü bile

Medine sen ne güzel şehirsin
Nurlar saçan hoş bir beldesin
Müslümanların gönlündesin
Gül kokarsın sen Medine’m

İki cihan güneşi seni şenlendirir

Kış ayında Bağdat’tan getirir hükümdara salatayı
Atları da yemlemek için kış ayın taze verir yoncayı
Köyün adına verirler ulu veli olan Umudum Babayı
Sultan Murada ikram eder kerametiyle güzel sofrayı
Git Erzurum da ziyaret et Erzurumlu umudum babayı