Halil Aydın Şiirleri - Şair Halil Aydın

ÇENGEL BOYNUZLU MANDA
Bir zamanları
Yemyeşil çayırlarda
Çiçekli bayırlarda
Baharın ilk aylarında
Uçsuz bucaksız ormanlarda

·

ÇOCUKLAR ÖLMESİN

Bırakın ırmaklar gecenin sessizliğinde aksınlar
Bırakın dağlar beyazlara bürünsünler

NERDESİN EY! ADELET? ? ? ?
Polisin kolları arasında
Dik, dik, hızlı, hızlı
Sağlıklı mı, sağlıklı birisi yürüyor
Bilinmezliklere..
Sanki benim başım dik anlım açık

O gözler var ya;
Ağzı dili yoktur ama;
Anlayan anlar;
Konuşur adeta insanlarla..

Ö Y L E B İ R D E R T K İ
Fırtınalar hiç eksilmedi başımdan
Dört mevsimden yalnız kış bende ki
İnat etti güldürmedi felek beni
Öyle bir dertki, bende ki
Küllenen köz gibi

VİCDANLARDAKİ YANGIN
Şiirler okunuyor
Taa yüreklerden süzülerek
Fon müziği çalıyor
Hüzzam makamında
Gözyaşları süzülüyor

ÖYLE GEÇER Kİ ZAMAN
Öyle geçer ki zaman
Kimine düş gibi
Kimine kurşun gibi
Kimine güle oynaya
Kimine ağlaya, ağlaya

NE VAR BUNDA
Bu gün 19 mayıs
Bakın şöyle evlerin balkonlarına
Çıkın sokaklara
Ay yıldızlı bayraklar
Gururla dalgalanıyor he tarafta

ÇİLELİ ANAM
Her acıyı yaşadın. Bilmez miyim
Ah! Anam..
Eşin öldürüldü bir hiç yüzünden,
Dünya yıkıldı sanki başına
Öylesine kala kaldın

DOĞANIN İNTİKAMI
Köprüden geçerken köprü yıkıldı
Araçlar suya döküldü
Nice anaların, eşlerin gözyaşları
Yanaklarından süzülerek aşağı düştü
Nice çocukların umduğu dağlara karlar yağdı